Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

Λίγα λόγια για το “More than a game”

Κλείνοντας τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου «More than a game» του Δημήτρη Ραπίδη από τις Εκδόσεις Απρόβλεπτες μου έμεινε μια γλυκόπικρη γεύση. Καταρχάς ας εξηγηθώ γιατί γλυκόπικρη. Γλυκιά επειδή πολύ απλά έχουμε να κάνουμε με ένα απολαυστικό βιβλίο, καλογραμμένο και γεμάτο από ενδιαφέρουσες ιστορίες και πικρή επειδή βάζει, σκοπίμως το ποδόσφαιρο στο βάθος, έχοντας στη βιτρίνα του την πολιτική και τα βρώμικα παιχνίδια που παίζονται (και) στο όνομά του. Φυσικά και η ανάγνωση ενός τέτοιου βιβλίου, την ίδια ώρα μάλιστα που στο Κατάρ διεξάγεται ένα Παγκόσμιο Κύπελλο που δίχασε, και θα συνεχίσει να το κάνει για πολλά χρόνια, το κοινό, ποδοσφαιρικό και μη, με δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο. Η μπάλα κυλάει στο χορτάρι με το αίμα χιλιάδων εργατών να είναι ακόμα νωπό και όλοι εμείς που αγαπάμε το ποδόσφαιρο να βρισκόμαστε στη μέση μιας πάλης με την ηθική, με τον εαυτό μας, με όλους αυτούς που μισούσε (ορθώς) ο Γκράμσι και δεν πρόκειται να γλιτώσουμε ποτέ από δαύτους. Τους αδιάφορους. 35 μοναδικές ιστορίες από πολλές μεριές του πλανήτη με την μπάλα να αλλάζει πάσες από πόδια σκοτεινών πολιτικών σε αυτά των ποδοσφαιριστών, ανδρών και γυναικών προσπαθώντας να παραμείνει αμόλυντη και καθαρή.

Η μπάλα δεν λεκιάζεται είχε πει κάποτε ο σπουδαίος Ντιέγκο Μαραντόνα και νομίζω πως ο Δημήτρης Ραπίδης αυτό προσπαθεί να μας πει στις σελίδες του βιβλίου του. Όσο κι αν λεκιάζονται τα πάντα γύρω της. Το ποδόσφαιρο ως το λαοφιλέστερο σπορ παγκοσμίως θα μπλέκει, δυστυχώς, πάντα με την πολιτική για καλούς και κακούς λόγους. Θα μας δίνει χαρές και απογοητεύσεις και φυσικά θα αποδεικνύει γιατί είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό παιχνίδι για όλους αυτούς τους φίλους του που έχουν μάθει να το βλέπουν σε όλα του τα επίπεδα. Μια μπάλα που κυλάει στο χόρτο και μαγεύει τα πλήθη, πολλές φορές φτάνοντάς τα και στην πλήρη αποχαύνωση, μπορεί παράλληλα να γίνει -όπως λέει και ο συγγραφέας- πεδίο έκφρασης, διεκδίκησης, πολιτικής σύγκρουσης και αντιπαράθεσης. Το «More than a game» προσπαθεί να ρίξει φως σε όλα αυτά τα επίπεδα και -αν με ρωτάτε- το καταφέρνει.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Sombrero reviews, Μπάλα στο χαρτί

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ο Ξένος Κάτω Από τα Δοκάρια

Στις 6 Ιουνίου 1932 τέλειωσε άδοξα, στα 18 του μόλις χρόνια, η καριέρα ενός σπουδαίου ταλέντου, όταν διαγνώστηκε με φυματίωση. Γεννημένος στην Αλγερία, ο Αλμπέρ Καμύ έπαιζε τερματοφύλακας στη σχολική ομάδα όταν τον εντόπισε η μετέπειτα πρωταθλήτρια Αλγερίας RUA (Racing Universitaire Algerios) και τον πήρε στις ακαδημίες της. Στα 17 του ήταν ήδη βασικός και […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο άνθρωπος που χάθηκε στην ομίχλη

Όσοι παρακολούθησαν προχθές την ποδοσφαιρική αναμέτρηση ΠΑΣ Γιάννινα – Παναθηναϊκός έγιναν μάρτυρες της πιο κακιασμένης ομίχλης που έχει συναντήσει ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πως είναι δυνατόν να στερεί αυτό το φυσικό φαινόμενο από όλους εμάς το δικαίωμα να δούμε μπαλίτσα και φυσικά πως είναι δυνατόν ο επιστήμονας διαιτητής να σκέφτεται επί 30 – και βάλε […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *