Άρθρα μαρκαρισμένα ως: 'Κόπα Αμέρικα 2016'

Οι τέσσερις ποδοσφαιρικές ταφές του Λιονέλ Μέσσι

  [4 Σχόλια]

0627_messi_definicion_g05_ap

Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσεις μία νέα (αναμενόμενη) αποτυχία της Αργεντινής σε κάποιον τελικό. Να την αναλύσεις ως μεμονωμένο γεγονός ή να τη δεις συνολικά μέσα στο πλαίσιο των συνεχόμενων αποτυχιών. Είτε με τον έναν, είτε με τον άλλον τρόπο θα βγάλεις κάποια συμπεράσματα και καλό είναι να τα συνδυάσεις. Για παράδειγμα, ο τελικός του Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο 2016 μπορεί να αναδείξει τα προβλήματα στις κλήσεις του Τάτα Μαρτίνο. Το γεγονός ότι ο Λαβέτσι που πήγε για τα τελευταία ένσημα στην Κίνα είναι στην εθνική επειδή είναι η ψυχή της παρέας στην πενταήμερη, την στιγμή που έμεινε εκτός ο Ντιμπάλα. Την παρουσία του Λούκας Μπίλια σε μια βασική εντεκάδα τελικού, ένα γεγονός πιο ανεξήγητο από την παρουσία του Κώστα Κωνσταντινίδη στην εθνική Ελλάδος επί Ρεχάγκελ. Τότε λεγόταν ότι ήταν χρήσιμος επειδή ξέρει γερμανικά. Ο Μαρτίνο δεν χρειάζεται διερμηνέα.

Μπορείς παράλληλα να μιλήσεις για το κοουτσάρισμα του Μαρτίνο. Δεν μου αρέσει να κάνω τέτοιες αναλύσεις ιδιαίτερα, δεν με θεωρώ μεγαλύτερο γνώστη από ανθρώπους που έχουν φάει τη ζωή τους στους πάγκους. Χτυπάει όμως άσχημα να παίζουν οι ομάδες με 10 παίκτες από τόσο νωρίς και να κρατάς μια αλλαγή για το 110′ (ο Λαμέλα έκανε τεράστια διαφορά όταν μπήκε, καθώς είχαν ψοφήσει όλοι), ούτε έχει λογική να πηγαίνεις τον (και πάλι συγκινητικό και εξαιρετικό) Μαστσεράνο ως σέντερ μπακ και να αποδυναμώνεις τα χαφ σου από τον μοναδικό παίκτη με κοχόνες που μπορούσε να τα βάλει με τα σκυλιά του πολέμου της Χιλής, ενώ στον πάγκο έχεις κεντρικούς αμυντικούς. Ούτε να ξεκινάς τον φανερά ανέτοιμο ντι Μαρία που δεν μπορεί να κάνει κάτι και σου τρώει και μια αλλαγή. Επίσης, θα μπορούσαμε να πούμε για την γκαντεμιά να έχεις χάσει από το τουρνουά Παστόρε, ντι Μαρία και από το τελευταίο ματς τον καλό Αουγκούστο Φερνάντες, τον διαιτητή που έκανε το ματς ροντέο κ.ο.κ. Όλα έχουν βάση, όλα έπαιξαν τον ρόλο τους και σε κάθε τελικό είχε τέτοια σημεία να σταθείς.

Από την άλλη όμως, πρέπει να βλέπεις και το δάσος. Για κάποιους ίσως είναι μεταφυσικό, αλλά κάποιες συμπτώσεις παύουν να είναι τυχαία γεγονότα. Ο Πιπίτα Ιγκουαΐν είναι ένας εξαιρετικός σκόρερ με τις ομάδες που παίζει και σκοράρει ακατάπαυστα. Είναι όμως το τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι που σχεδόν καταδικάζει την Αργεντινή. Έχασε τεράστια ευκαιρία με τη Γερμανία στον τελικό του 2014, έχασε επίσης μεγάλη ευκαιρία στον περσινό τελικό του Κόπα Αμέρικα (αν και για μένα από αρκετά δύσκολη γωνία, βέβαια μετά αστόχησε και στο πέναλτι) και χάνει ανεπανάληπτο τετ-α-τετ να καθαρίσει το ματς και στον τελικό του φετινού Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο. Δεν γίνεται να μην υπάρχει ψυχολογικό βάρος, δεν γίνεται να μην πεις ότι ο άνθρωπος καταρρέει όταν τα δύσκολα έρχονται και φοράει μια φανέλα που είναι ασήκωτη γι’ αυτόν. Αν απλά έκανε τη δουλειά του, δεν θα μιλούσαμε για τον Μέσσι σήμερα. Σε μικρότερο βαθμό και ο αγαπημένος Κουν Αγκουέρο, που δεν έχει χάσει τόσο εξωφρενικές φάσεις, αλλά δείχνει άλλος παίκτης όταν έρθουν τα κρίσιμα στην εθνική. Κι αν το 2014 ήταν ένας (ακόμα) τραυματισμός του, φέτος τι δικαιολογία είχε;

Και πάμε στο φαινόμενο Μέσσι. Πέρασαν πέντε χρόνια από την τελευταία φορά που γράφαμε για τον Λιονέλ και το πρόβλημά του με την εθνική. Τότε που ο κόσμος περίμενε να κάνει μαγικά, να πάρει μόνος του την ομάδα και να την οδηγήσει σε τίτλους. Είχε προηγηθεί ο τελικός του Κόπα Αμέρικα 2007, εκεί που η άμυνα της Αργεντινής πιάστηκε κορόιδο από τους Βραζιλιάνους και ο Μέσσι είδε το τελικό βαρύ 3-0. Από τότε άλλαξαν αρκετά, ο κόσμος τον στήριξε σε μεγάλο βαθμό. Η Αργεντινή σταμάτησε να περιμένει από τον Μέσσι να γίνει Μαραντόνα, σταμάτησε να περιμένει να περάσει όλους τους αντιπάλους, προσπάθησε να τον εντάξει περισσότερο στο παιχνίδι της. Τόσο με τον Αλεχάντρο Σαμπέγια, όσο και με τον Μαρτίνο, ο Μέσσι τα κατάφερε αρκετά καλά, απαλλάχτηκε αρκετά από το βάρος να κάνει τα μαγικά και απλά κοίταξε να κάνει πιο απλά πράγματα και καθοριστικά. Όλα αυτά όμως σε αγώνες ομίλων κατά κύριο λόγο, γιατί σε τελικούς τίποτα. Η άμυνα της Αργεντινής σε γενικές γραμμές έκανε τη δουλειά της και δεν ξαναέφαγε γκολ σε τελικό, αλλά η επίθεση δεν σκόραρε ούτε μία φορά. Τελικός Μουντιάλ 2014, 120′ απέναντι στη Γερμανία. Τελικός Κόπα Αμέρικα 2015, 120′ ακόμα και φέτος άλλα τόσα.  450 λεπτά σε συνολικά τέσσερις τελικούς η Αργεντινή και ο Μέσσι 0 γκολ και 0 ασίστ. Η Αργεντινή έχει να σκοράρει σε τελικό από το 2005 με τον Παμπλίτο Αϊμάρ σε εκείνο το 4-1 του Κονφεντερέισονς που ο Αντριάνο έκανε πάρτι.

Το τελευταίο συλλεκτικό γκολ της Αργεντινής σε οποιονδήποτε τελικό

23 χρόνια φτάσαμε χωρίς τίτλο της Αργεντινής (εξαιρούνται οι Ολυμπιακοί Αγώνες) και οι τελικοί από το τελευταίο Κόπα Αμέρικα που κέρδισε το 1993 είναι εφτά σερί, καθώς σε όσους αναφέραμε πριν, μπαίνει το ιστορικό Κόπα Αμέρικα του 2004 και ένα κύπελλο που πιθανότατα κανείς δεν θα θυμάται. Το κύπελλο του βασιλιά Φαντ που αναγνωρίζεται ως ο προπομπός του Κονφεντερέισονς. Η Αργεντινή το 1995 το έχασε από τη Δανία. Ο Μέσσι δεν έπαιζε τότε, ήταν μόλις 5 χρονών, δεν μπορεί να κατηγορηθεί γι’ αυτό ευτυχώς. Σε αυτούς τους εφτά χαμένους τελικούς, τρεις φορές το ματς χάθηκε στα πέναλτι και ένα στην παράταση. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η Αργεντινή είχε την ευκαιρία να καθαρίσει τον αγώνα στην κανονική διάρκεια.

Ο Λάουντρουπ και τα άλλα παιδιά

Από τους τέσσερις χαμένους του τελικούς, ο Λιονέλ πιθανότατα έκανε χθες το καλύτερό του παιχνίδι. Όχι επιπέδου Μέσσι, αλλά κέρδισε μια κόκκινη, έβγαλε την πάσα στο δοκάρι του Αγκουέρο, ήταν σίγουρα πολύ καλύτερος από το 2014 όταν απλά περιέφερε το κουφάρι του στον αγωνιστικό χώρο. Όχι αρκετός όμως και όχι η εικόνα του καλύτερου όλων. Το ότι έχασε το πέναλτι δεν λέει και τίποτα, το θέμα ήταν το πριν. Κι ο ίδιος το κατάλαβε πλέον και δήλωσε ότι αποχωρεί από την εθνική μόλις στα 29 του. Με πικρία και λέγοντας: «Είναι το καλύτερο για όλους. Για μένα και για όλους. Πολλοί το επιθυμούσαν αυτό». Οι συμπαίκτες του και ο προπονητής έσπευσαν να πουν ότι ήταν εν θερμώ δήλωση, πάνω στην απογοήτευση της στιγμής, τα ΜΜΕ έβγαλαν το hashtag #NotevayasLeo για να τον πείσουν. Ο Μέσσι δεν φαίνεται να πείθεται προς το παρόν. Το χειρότερο όλων είναι ότι ίσως να έχει και δίκιο. Να είναι το καλύτερο για όλους. Να μετρήσει απώλειες, στενοχώριες, να σταματήσει να κουράζεται και να κουράζει. Πλησίασε τέσσερις φορές και απέτυχε. Τα ρεκόρ σπάνε, αλλά ο Μπατιστούτα που πλέον έμεινε δεύτερος σκόρερ ήταν αυτός που έδωσε και το τελευταίο κύπελλο. Ίσως ο γάμος Μέσσι και Αργεντινής να ήταν σαν αυτούς από συνοικέσιο, που πιστεύεις ότι όλα θα δέσουν (καλό παιδί, καλή δουλειά, με νύφη που ξέρει και πιάνο, αλλά και να φτιάχνει λαχανοντολμάδες), αλλά στην πράξη τα πράγματα δεν πάνε καλά. Με τον Ντιέγκο ήταν έρωτας, ήταν διαφορετικό. Οι Αργεντινοί είναι αυτή τη φορά συντριπτικά υπέρ τού Λιονέλ και θέλουν να τον πείσουν να κάνει την ύστατη προσπάθεια στα 31 του σε ένα Μουντιάλ. Μια τελευταία δοκιμή για να σωθεί ο γάμος. Ίσως όμως να είναι αργά, για όλους…

Τι πρέπει να ξέρεις για το Copa America Centenario

  [7 Σχόλια]

Θυμάμαι λάθος ή είχε και πέρσι Κόπα Αμέρικα;

Ναι αγαπητέ αναγνώστη, καλά θυμάσαι. Πέρσι είχε γίνει κανονικά το 44ο Κόπα Αμέρικα και όχι δεν άλλαξε η συχνότητα της διοργάνωσης. Απλά το Κόπα Αμέρικα κλείνει τα εκατό του χρόνια (εξ ου και το «Σεντενάριο») και είπαμε να το γιορτάσουμε βρε αδερφέ. Θεωρείται λοιπόν το φετινό επετειακό ως κανονική διοργάνωση και αποτελεί την 45η έκδοση του θεσμού.

Πού γίνεται, ποιοι θα λάβουν μέρος;

Οι διοργανωτές σκεπτόμενοι εμπορικά, αποφάσισαν να το κάνουν στις ΗΠΑ από τις 3 ως τις 26 Ιουνίου με συνεργασία των δυο ομοσπονδιών της ηπείρου. Παρ’ ότι λόγω των σκανδάλων στη ΦΙΦΑ (που ήταν μπλεγμένοι άνθρωποι τόσο της Ν. Αμερικής, όσο και των ΗΠΑ) υπήρχε το ενδεχόμενο να ματαιωθεί, τελικά γίνεται κανονικά. Πολύ πριν η Αυστραλία πάρει μέρος στη Γιουροβίζιον, στο Κόπα Αμέρικα είχαμε καλεσμένες ομάδες από την Κεντρική και Βόρεια Αμερική, ακόμα και την συμμετοχή της Ιαπωνίας. Φέτος, λόγω του επετειακού χαρακτήρα, θα έχουμε 16 ομάδες αντί των 12 που έχουμε συνήθως. Οι 10 είναι όλες οι χώρες μέλη της CONMEBOL και οι υπόλοιπες 6 είναι της CONCACAF. Από τις τελευταίες, οι δυο «μεγάλες» ΗΠΑ και Μεξικό παίρνουν μέρος άνευ προκριματικών (διοργανωτές και μεγάλο όνομα). Οι υπόλοιπες 4 προκρίθηκαν με διάφορους τρόπους και είναι η Κόστα Ρίκα, η Τζαμάικα, η Αϊτή και ο Παναμάς.

Δέκα γήπεδα επιλέχθηκαν τελικά και κατανέμονται σε όλη την επικράτεια. Το μικρότερο είναι 60 χιλιάδων θέσεων στο Ορλάντο και το μεγαλύτερο το Ρόουζ Μπόουλ των 90κάτι χιλιάδων θεατών στην Καλιφόρνια (που πιθανότατα θα σου θυμίζει αυτό). Αν βρίσκεσαι αυτή την περίοδο στις ακτές των ΗΠΑ, όλο και κάπου θα έχει ματς. Από το Σικάγο και τις Ματσατσούτσες, μέχρι τη West Coast στο Σαν Φρανσίσκο και πιο βόρεια στο Σιάτλ. Η διοργάνωση αναμένεται να έχει μεγάλη εμπορική επιτυχία σύμφωνα με τα όσα λέγονται.

copa-america-centenario-groups

Πώς γίνεται η διοργάνωση; Έχει περίεργους κανόνες;

Μια που έχουμε 16 ομάδες, θα ήταν δύσκολο να βρεθεί κάποια γραφικότητα. Έτσι, έχουμε τους 4 ομίλους που βλέπετε στην εικόνα. Η Βραζιλία έπεσε σε εύκολο γκρουπ, η Αργεντινή θα αντιμετωπίσει τη Χιλή σε μια ρεβάνς του περσινού τελικού, ενώ ο χαμός θα γίνει στο γκρουπ Α που έχει τέσσερις αρκετά καλές ομάδες (αν θεωρήσουμε ότι η Κόστα Ρίκα θα είναι στα επίπεδα του Μουντιάλ). Υπήρξε αρκετή μουρμούρα γιατί επικεφαλής ομίλων τέθηκαν ΗΠΑ-Βραζιλία-Μεξικό-Αργεντινή ως οι κορυφαίες ομάδες διαχρονικά σε Βόρεια και Νότια Αμερική, ενώ η Ουρουγουάη (πολυνίκης του θεσμού) έμεινε στην απ’ έξω.

Οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου προκρίνονται στην επόμενη φάση, με τα κριτήρια σε ισοβαθμία  να είναι κατά σειρά:

  1. Διαφορά τερμάτων συνολικά
  2. Περισσότερα γκολ συνολικά
  3. Μεταξύ τους βαθμοί
  4. Διαφορά τερμάτων στα μεταξύ τους παιχνίδια (σε περίπτωση παραπάνω από δύο ομάδων)
  5. Καλύτερη επίθεση στα μεταξύ τους παιχνίδια
  6. Κλήρωση

Από εκεί και πέρα έχουμε μονούς αγώνες από τα προημιτελικά μέχρι τον τελικό και στην περίπτωση ισοπαλίας πηγαίνουμε κατευθείαν στα πέναλτι. Μοναδική εξαίρεση ο τελικός στον οποίο θα έχουμε και παράταση αν αυτό χρειαστεί. Αν κρίνουμε από το παρελθόν, αυτό θα κάνει τα αουτσάιντερ να παίζουν πολύ αμυντικά στα νοκ-άουτ αφού θα ξέρουν ότι απέχουν μόλις 90′ από τα πέναλτι.

luissuarez-533507796

Οι μεγάλες χώρες κατεβαίνουν πλήρεις ή με τα δεύτερα;

Κατά κύριο λόγο, οι ομάδες κατεβαίνουν πλήρεις και οι περισσότερες απουσίες είναι αναγκαστικές ή επιλογές των προπονητών. Η Αργεντινή για παράδειγμα περιμένει να γίνει καλά ο Μέσι, ενώ έχει κανονικά τα μεγάλα ονόματα τύπου Ιγκουαΐν, Αγκουέρο, ντι Μαρία. Οι Παστόρε και Μπίγλια είναι τραυματίες, ο Τέβες έμεινε εκτός αποστολής, όπως και οι Ντεμιτσέλις, Γκαράι, Σαμπαλέτα. Η μεγαλύτερη έκπληξη (και πιθανότερα μεγαλύτερο λάθος) του Τάτα Μαρτίνο είναι ότι άφησε εκτός αποστολής τον Πάουλο Ντιμπάλα για να πάρει τον Λαβέτσι.

Στη Βραζιλία το κενό είναι μεγαλύτερο, καθώς η Μπαρσελόνα έθεσε βέτο στους Βραζιλιάνους για το Νεϊμάρ ώστε να χρησιμοποιηθεί μόνο σε μια διοργάνωση. Οι Βραζιλιάνοι προτίμησαν να τον έχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες μπας και πάρουν επιτέλους το χρυσό και έτσι δεν θα παίξει στο Κόπα Αμέρικα. Πιθανότατα το ίδιο ισχύει για Μαρσέλο και Νταβίντ Λουίζ που έμειναν εκτός. Κατά τα άλλα υπάρχουν αρκετοί καλοί παίκτες όπως Κουτίνιο, Φιλίπε Λουίς, Μιράντα, Ντάνι Άλβες, ενώ τελευταία στιγμή στη θέση του Ρικάρντο Ολιβέιρα ήρθε ο Ζόνας.

Από τις υπόλοιπες χώρες, η πιο σημαντική απουσία για μας είναι ο αγαπημένος αλητάμπουρας Χόρχε Βαλδίβια (δεν τον πήρε ο Πίτσι στη Χιλή). Οι Χιλιανοί κατά τα άλλα θα έχουν μια πολύ δυνατή ομάδα, αν και μια απουσία της τελευταίας στιγμής είναι ο Ματίας Φερνάντες. Μια ακόμα φοβερή μπαλαδόφατσα, ο χοντρούλης Νέστορ Ορτιγόσα, θα λείψει από την Παραγουάη. Σε μια προσπάθεια ανανέωσης της εθνικής του Περού, έμειναν έξω τα ιερά τέρατα τύπου Φαρφάν και Πιζάρο, με μοναδικό ουσιαστικά εκπρόσωπο της παλιάς φρουράς τον Πάολο Γκερέρο ανάμεσα σε παίκτες που κυρίως παίζουν σε ομάδες της χώρας.

Στην Ουρουγουάη κάνουν προσευχές για να γίνει καλά ο Σουάρες έγκαιρα, ενώ και η Κολομβία ψάχνεται για κάτι καινούριο και ο Πέκερμαν άφησε έξω Γκουαρίν (σίγουρα θα έπαιξε ρόλο και ο Βαλντεράμα), Φαλκάο, Τζάκσον Μαρτίνες και Τέο Γκουτιέρες, καθώς δεν φαίνεται να γουστάρει πολύ τους… οικονομικούς μετανάστες στην Κίνα. Τέλος, μεγάλο πλήγμα για την Κόστα Ρίκα είναι η απουσία του Κέιλορ Νάβας. Οι περισσότεροι παίκτες του θεσμού αγωνίζονται στο Μεξικό και ακολουθούν Πρέμιερ Λιγκ, Πριμέρα και MLS. Από την Ελλάδα, εκτός κι αν κάνω λάθος, δεν παίζει κανείς, μια που και οι δυο παίκτης της ΑΕΚ (Βάργκας, Μπαρόχα) έμειναν εκτός στην ταλαίπωρη από εσωτερικά προβλήματα εθνική Βενεζουέλας.

Θα το δούμε πουθενά στην τηλεόραση και τι ώρες;

Όπως ανακοινώθηκε, τα δικαιώματα των αγώνων στην Ελλάδα τα έχει ο ΣΚΑΪ, όπως και πέρσι. Ελπίζουμε απλά αυτή τη φορά να μην έχουμε νέα δημοψηφίσματα και έκτακτες επικαιρότητες σαν πέρσι καλή ώρα. Οι ώρες είναι σχεδόν απαγορευτικές, εκτός αν είσαι φοιτητής αποφασισμένος να μην περάσεις κανένα μάθημα ή βαράς σκοπέτο και στριμάρεις στο κινητό σου. Κάποια ματς είναι τα μεσάνυχτα, αλλά τα περισσότερα είναι πιο αργά, με αρκετά καλά παιχνίδια να είναι στις 3, 4.30 ή και στις 5 το πρωί.

Έλα ρε Σομπρέρο ασούμε, ποιος θα σηκώσει την κούπα να ρίξω κανά εικοσαρακικάκι;

 Ως συνήθως οι μπουκ παίζουν φαβορί την Αργεντινή (εδώ το σήκωσε ο Τεόντοσιτς), αλλά έχουμε βαρεθεί το «αν δεν το πάρει και αυτή τη φορά», ειδικά με τον παραδοσιακά κακό με την εθνική Μέσι να μην είναι και 100% έτοιμος. Ακολουθεί στις αποδόσεις η Βραζιλία λόγω ονόματος και μόνο. Η Χιλή που πριν λίγους μήνες το κατέκτησε και έχει μια σοβαρή ομάδα είναι το τρίτο φαβορί και αρκετά πιθανή νικήτρια. Από εκεί και πέρα ακολουθούν ΗΠΑ («έλα τώρα στημένα όλα είναι, να το πάρουν οι διοργανωτές»), το Μεξικό (παραδοσιακοί λούζερς σε νοκ-άουτ, αλλά καλή ομάδα) και Ουρουγουάη-Κολομβία. Αν θέλει κάποιος την έκπληξη και πιστεύει ότι το γέρικο άλογο Χούστο Βιγιάρ θα κατεβάσει ρολά, ας παίξει Παραγουάη. Γενικά πάντως στις προβλέψεις μας είμαστε κακοί, οπότε δεν κάνουμε καμία. Follow your heart.

16015_Nike_NABD_CopaBall_881_V1_hd_1600

Θα μας δώσετε και λίγο ρεπορτάζ μεσημεριανής εκπομπής;

Το επίσημο τραγούδι της διοργάνωσης το έχει βγάλει η ζωντανή απόδειξη ότι μπορείς να είσαι ατάλαντος και να έχεις εκατομμύρια, ο «καλλιτέχνης» με το όνομα Πίτμπουλ. Μαζί του και μια Μπέκι Τζι. Το τραγούδι είναι τόσο κακό, όσο φαντάζεστε και προσωπικά αρνούμαι να βάλω το βίντεο. Στα πιο ενδιαφέροντα, η μπάλα παρουσιάστηκε πριν μερικούς μήνες, ακούει στο όνομα Όρντεμ Σιέντο και είναι πολύ όμορφη. Υπάρχει και μια δεύτερη έκδοση στα χρώματα των ΗΠΑ. Για κάποιον μυστήριο λόγο δεν υπάρχει μασκότ φέτος, ειδικά όταν μιλάμε για τις ΗΠΑ είναι πολύ περίεργο. Υπάρχουν πάντα θέματα ασφαλείας και οι διοργανωτές έχουν βγάλει λίστες με το τι μπορείς να κουβαλάς μαζί σου (ακόμα και τι τσάντα μπορείς να έχεις).

Έχει καμιά καλή διαφήμιση για να μας φτιάξει;

Εκτός από την επική διαφήμιση του τηλεοπτικού σταθμού TyC με τον Ντόναλντ Τραμπ, έχουν κυκλοφορήσει και άλλα σποτάκια από διάφορες χώρες. Οι Ουρουγουανοί κάνουν πλάκα στους Χιλιανούς για την μία και μοναδική τους κούπα, ενώ οι ίδιοι με τα περισσότερα κύπελλα στον κόσμο κάνουν πάρτι με 19 καλεσμένους:

Ένα πιο κλασικό διαφημιστικό σποτάκι, αυτό του καναλιού Univision από το Μεξικό:

Σε διαφορετικό στιλ οι Αμερικάνοι με τον γνωστό ποδοσφαιρόφιλο Κόμπι:

Και για το κλείσιμο, η αγαπημένη Κίλμες κάνει διαγωνισμό, ενώ παρουσιάζει τυπικούς οπαδούς της Αργεντινής:

Η Νότιο-Αμερικάνικη Λίγκα των Συλλόγων

  [4 Σχόλια]

Το Κόπα Αμέρικα πλησιάζει και για να κάνουμε σιγά-σιγά τα προεόρτια του, καθώς όπως καλά ξέρετε είναι από τις αγαπημένες διοργανώσεις του σάιτ, να πούμε για κάτι που συμβαίνει εδώ και περίπου ένα χρόνο στην ποδοσφαιρομάνα ήπειρο και έχει έμμεσο αντίκτυπο και στο Κόπα Αμέρικα.

Ο λόγος για τη Νότιο-Αμερικάνικη Λίγκα των Συλλόγων Ποδοσφαίρου, που από το Γενάρη του 2016 δρομολογείται με ταχείς ρυθμούς και πλέον έχει γίνει σημαντικός πόλος στα διοικητικά του Λατινικού ποδοσφαίρου. Ας πάρουμε τα πράγματα με μια χρονολογική σειρά.

lsc

Στις 11 Ιανουαρίου στο Μοντεβίδεο της Ουρουγουάης  μαζεύτηκαν οι πρόεδροι 15 συλλόγων της Λατινικής Αμερικής για να συζητήσουν για το πως θα διεκδικήσουν περισσότερα χρήματα από τη Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Λατινικής Αμερικής (Κονμεμπόλ, το αντίστοιχο της ΟΥΕΦΑ για τους αστοιχείωτους). Σε αυτούς του 15 περιλαμβάνονται όλοι οι σπουδαίοι όπως η Μπόκα, η Ρίβερ (που για να συνεννοηθούν αυτοί οι δύο, που δεν μπορούν να παίξουν ούτε φιλικό, φανταστείτε τι συμβαίνει), η Σαν Λορένσο, η  Κόλο-Κόλο, η Ουνιβεσιδάδ δε Τσίλε, η Πενιαρόλ, η Νασιονάλ και η Δεπορτίβο Κίτο. Σημείωση: Στην αρχική συνάντηση δεν πήγε κανένας σύλλογος από τη Βραζιλία.

Πέρα από τα διάφορα λαϊκιστικά περί «διαφάνειας και ηθικής απέναντι στους διεφθαρμένους παράγοντες της Κονμεμπόλ» ή το εκπληκτικής ομορφιάς «να επιστρέψει το ποδόσφαιρο σε αυτούς που το παράγουν, δηλαδή τους συλλόγους», υπήρχαν δύο σημαντικά θέματα και (ωωω, τι έκπληξη!) και τα δύο είχαν να κάνουν με τα λεφτά. Οι σύλλογοι θεωρούσαν ότι τα λεφτά που παίρνουν για τις συμμετοχές, τις νίκες/ισοπαλίες, τις προκρίσεις και τα εισιτήρια στο Κόπα Λιμπερταδόρες και στο Κόπα Σουδαμερικάνα είναι αστεία. Μεταξύ μας, είναι, διότι μιλάμε για 300.000 δολάρια η νίκη, τα μισά η ισοπαλία, 450.000 η κάθε πρόκριση και 2,5 εκατομμύρια ο νικητής της διοργάνωσης.

Συνδεδεμένο με το παραπάνω ήταν το δεύτερο αίτημα που έλεγε ότι με αυτά τα λεφτά οι σύλλογοι της Λατινικής Αμερικής δεν μπορούν να κρατήσουν τους καλούς τους παίχτες που φεύγουν για την Ευρώπη σε πολύ μικρή ηλικία. Ακόμα χειρότερα, αναγκάζονται να εκχωρούν δικαιώματα σε γραφεία μανατζαρέων, πράγμα που μειώνει ακόμα περισσότερο τα μελλοντικά τους κέρδη. Ζητούσαν λοιπόν ρύθμιση του μανατζερικού σκηνικού.

Η αντίδραση της Κονμεμπόλ θα μπορούσε να είναι σύνθημα σε οποιοδήποτε γήπεδο όταν η αντίπαλη ομάδα χάνει πέναλντυ. Έτσι λοιπόν η Λιγκαίοι άρχισαν να καλούν παραπάνω κόσμο. Στις 3 Φεβρουαρίου ξαναμαζεύτηκαν στο Σάο Πάολο, και όπως είναι εύκολα αντιληπτό από το μέρος διεξαγωγής, αυτή τη φορά ήρθαν και κάτι Βραζιλιάνοι. Κορίνθιανς, Ατλέτικο Μινέιρο, Σάντος, Γκρέμιο, Φλαμέγκο, Σάο Πάολο μπήκαν στο κόλπο. Οι 15 έγιναν 24, με κάτι άλλες προσθήκες από Παραγουάη και Βολιβία.

Τρίτη πράξη στις 31 Μαρτίου, ξανά συνάντηση στο Σάο Πάολο όπου υπεγράφη και μια ιδρυτική συνθήκη, δίνοντας πλέον και τυπική, επίσημη υπόσταση στο όλο εγχείρημα. Οι σύλλογοι είχαν γίνει πλέον 31 και αποφάσισαν να κάνουν επίσημο αίτημα στην Κονμεμπόλ με τις απαιτήσεις τους: 750.000 δολάρια η νίκη, 350.000 η ισοπαλία, αποζημίωση για τα εισιτήρια των φιλοξενούμενων οπαδών ως 100.000 και απόσυρση του «χαρατσιού» του 10% των εισιτηρίων που λαμβάνει η Κονμεμπόλ από κάθε παιχνίδι.

Η Συνομοσπονδία απάντησε με 600.000 τη νίκη και 300.000 την ισοπαλία και μείωση του χαρατσιού από 10% σε 8%, την πρωταπριλιά. Οι Λιγκαίοι απάντησαν «πλάκα με κάνεις» και ξαναμαζεύτηκαν στις 26 Απριλίου στο Μπουένος Άιρες, με τα μέλη πια να έχουν γίνει 36. Επανέλαβαν τις θέσεις τους και άρχισαν να μιλάνε για το «γιατί αλλιώς…». Οι πρώτες ιδέες που έπεσαν είναι να μην επιτρέψουν στους παίχτες τους να πάνε στο Κόπα Αμέρικα. Σιγά το πρόβλημα θα μου πείτε, οι περισσότεροι άλλωστε αστέρες παίζουν ήδη στην Ευρώπη. Σωστό, όμως η Κονμεμπόλ μετά πρέπει να τιμωρήσει τους συλλόγους με αποκλεισμό από τις Λατινοαμερικανικές διοργανώσεις. Τώρα τι Λιμπερταδόρες θα γίνει χωρίς τις 36 καλύτερες ομάδες της ηπείρου, και ποιος χορηγός θα μείνει σε αυτό, κανείς δεν ξέρει.

copa

Στην όλη κόντρα οι Αργεντίνοι είναι μπροστάρηδες. Η τελευταία συνάντηση μάλιστα δεν έγινε σε ξενοδοχείο όπως όλες οι προηγούμενες, αλλά στα γραφεία της Μπόκα (οι της Ρίβερ πήγαν κανονικά). Αυτή τη στιγμή η κόντρα φαίνεται να είναι στην κορύφωσή της, αλλά ο πόλεμος δεν έχει ξεσπάσει. Αν η Λίγκα αποφασίσει να αποσύρει τους συλλόγους και να κάνει μια δική της διοργάνωση θα μαζέψει όλο το τραπέζι και θα βάλει και τα γυαλιά στους Ευρωπαίους που τόσα χρόνια συζητούν, κύριε Ρουμενίγκε, ότι θα το κάνουν και στο τέλος όλο και κάποια παραπάνω φράγκα δίνει η ΟΥΕΦΑ και το βουλώνουν.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κι ο Λιονέλ Μέσσι

  [3 Σχόλια]

Copa-America

Για όσους δεν γνωρίζουν, αυτό το καλοκαίρι έχουμε και πάλι Κόπα Αμέρικα. Το περιβόητο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο για να γιορτάσουμε τα 100 χρόνια του θεσμού. Για να έχει δε μεγάλη εμπορική επιτυχία η διοργάνωση θα γίνει στις ΗΠΑ με συμμετοχή και της τοπικής εθνικής ομάδας (και άλλων χωρών της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής). Η Αργεντινή, όπως σε κάθε θεσμό, θεωρείται φαβορί και ετοιμάζεται για να καταφέρει να σπάσει επιτέλους την γκίνια. Όποιοι παρακολουθούν καιρό το μπλογκ μας, θα ξέρουν ότι το αθλητικό κανάλι TyC έχει βγάλει μερικές από τις καλύτερες διαφημίσεις για την εθνική ομάδα της χώρας. Αυτή τη φορά, με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές στις ΗΠΑ φρόντισε να προσαρμόσει τον περίφημο ξενοφοβικό λόγο του Ντόναλντ Τραμπ για το τείχος, πάνω στη συμμετοχή της Αργεντινής. Η επιλογή των φράσεων και των φάσεων είναι επική:

«Η χώρα μας είναι σε σοβαρό πρόβλημα,
έχουμε κόσμο να έρχεται από τα σύνορα (εικόνες παικτών Αργεντινής στο αεροδρόμιο)
που δεν είναι άνθρωποι που θέλουμε.
Χιλιάδες άνθρωποι περνάνε τα σύνορα, χωρίς να τους ελέγχει κανείς (εικόνες οπαδών της Αργεντινής που εκδράμουν)
και τους στέλνουν σε όλες τις ΗΠΑ (εμφάνιση γηπέδων που θα γίνει το Κόπα Αμέρικα)
Δεν ξέρουμε καν από που έρχονται, έρχονται από παντού (εικόνες παικτών Αργεντινής από ξένα πρωταθλήματα)
Είναι δολοφόνοι (άψογο τελείωμα ντι Μαρία)
Δεν είναι οι καλοί, γλυκοί άνθρωποι που νομίζετε (εικόνα αγγελικής φάτσας Μέσσι)
Δεν έχουμε προστασία, ο καθένας μπορεί να μπει (εικόνες αντεπίθεσης Αργεντινής)
Πρέπει να χτίσουμε ένα τείχος (λογοπαίγνιο, καθώς pared σημαίνει τείχος/τοίχος και όπως ξέρουν οι σομπρερίστας είναι και το «1-2«)
Και πρέπει να χτιστεί γρήγορα, πρέπει να χτίσουμε ένα τεράστιο τείχος και κανείς δεν το ξέρει καλύτερα από μένα
Μας εκμεταλλεύονται και αυτό συμβαίνει είτε σας αρέσει, είτε όχι (ντρίμπλα Κουν που κάνει χαζό τον αντίπαλο)

Το σποτ κλείνει με το αρκετά αισιόδοξο και υπερφίαλο: «Η αλήθεια είναι ότι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν είναι να μην μας αφήσουν να μπούμε» και αναμένουμε να δούμε, όλοι εμείς που έχουμε μεγαλώσει με τις αποτυχίες της Αργεντινής, αν αυτή τη φορά το συγκεκριμένο σποτ θα φέρει γούρι.