-«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Έντσον Αράντες…»
-«Τελείωνε αγόρι μου με τις τυπικούρες και πάρκαρε δεξιά να πιάσω μικρόφωνο. Ο κόσμος περιμένει να τραγουδήσει τις μεγάλες επιτυχίες μου, δεν ήρθε εδώ για πάρτη σου. Ή μήπως νομίζεις ότι τσάμπα φόρεσα το κοραλί συνολάκι, το σένιο, που το φυλάω ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις;»
Από πολύ μικρή ηλικία με γοήτευαν οι ιστορίες των αδύναμων. Των «φτωχών» και των αουτσάιντερ. Ίσως και γι’ αυτό να ήμουν πάντα με τους Ινδιάνους, και όχι με τους καουμπόηδες, σε εκείνη την «κόντρα» που βλέπαμε, στα Γουέστερν με τον Τζον Γουέιν, όταν ήμασταν μικροί. Μεγαλώνοντας συνέχισα να είμαι με τον αδύναμο. Ιδίως όταν βλέπω […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΜετά από αρκετούς μήνες καθισιό, ο Χουάν Ρομάν Ρικέλμε… …ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που είναι χαμένος στον Χρόνο, ο μοναδικός παίκτης που είναι ικανός να μαλώσει με όλα τα μέλη μιας ομάδας – από τον πρόεδρο μέχρι τον σκύλο του φύλακα και από τον αρχηγό της ομάδας τζούνιορ μέχρι έναν τυχαίο παλαίμαχο που έχει πεθάνει δεκαετίες […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ