Μόνο αγάπη για τους μουρλούς Ιρλανδούς

«Μπαίνει ένας μεθυσμένος Ιρλανδός σε ένα σάντουιτς-μπαρ στην Αγγλία και ρωτάει τον υπάλληλο: «Πόσο θέλεις για τα ρολά τυριού;» Ο υπάλληλος του απαντάει: «Σου δίνω δυο με μια λίρα». Ο Ιρλανδός τον κοιτάει με καχυποψία. «Πόσο θέλεις για το ένα;». «75 πένες» του λέει κοφτά ο υπάλληλος. Και του απαντάει με σίγουρο ύφος ο Ιρλανδός: «Καλά, θα πάρω το άλλο».

Δεν έχω πάει ποτέ στην Ιρλανδία (αν και μια βόλτα στα Cliffs of Moher ήταν και παραμένει ταξιδιωτικό όνειρο) και δεν έχω γνωρίσει κανέναν Ιρλανδό. Παρ’ όλα αυτά συμπαθώ τους Ιρλανδούς όσο ελάχιστους λαούς στον πλανήτη. Υπάρχουν αμέτρητοι λόγοι που δικαιολογούν αυτή τη συμπάθεια μου: Ο Ρόρι Γκάλαχερ, οι Thin Lizzy, οι Waterboys, οι U2, οι Cranberries, o Ντέιβ Άλεν που τελείωνε κάθε κωμική του παράσταση υψώνοντας το ποτήρι του με το αλκοόλ και αποχαιρετώντας τους θεατές με την (τόσο επίκαιρη αυτές τις μέρες) ατάκα “Goodnight, thank you, and may your God go with you”, ο Ντίλαν Μοράν, ο Σάμιουελ Μπέκετ, ο Όσκαρ Ουάιλντ κι αυτοί είναι μόνο λίγοι απ’όσους μπορώ να θυμηθώ χωρίς καν να ανοίξω κάποια σχετική λίστα στο ίντερνετ που θα μου υπενθυμίσει ποιοι άλλοι γεννήθηκαν στην Ιρλανδία.

Ακόμα και στο ποδόσφαιρο όμως, σε έναν τομέα που οι Ιρλανδοί έχουν να επιδείξουν απειροελάχιστες εθνικές διακρίσεις της πλάκας, κάποιους λίγους καλούς ποδοσφαιριστές και καμία συλλογική επιτυχία, η Ιρλανδία δεν σε αφήνει ασυγκίνητο σαν εξωτερικό παρατηρητή. Και ο λόγος βρίσκεται στις κερκίδες. Αδιαφορώντας για τις περιορισμένες δυνατότητες της ομάδας τους οι Ιρλανδοί προσφέρουν θέαμα εντός και εκτός των γηπέδων συνδυάζοντας την παθιασμένη υποστήριξη με τον χαβαλέ και το τζέρτζελο, κάτι που τους μετατρέπει σε κανονική ατραξιόν κάθε φορά που συγκεντρώνονται κάπου για να πιούνε καμιά μπύρα μπύρες και να τραγουδήσουν.

Ακολουθούν 13 (από τις δεκάδες που κυκλοφορούν στο ίντερνετ) επικές φωτογραφίες και μερικά εξτρά βίντεο που απαντούν ουσιαστικά στο ερώτημα “γιατί γουστάρουμε τόσο τους Ιρλανδούς”:

  • Γιατί έχουν χιούμορ

irish15

irish6

irish7

  • Γιατί δεν μασάνε να προσθέσουν στο χιούμορ τους και παίκτες-θρύλους (πανό που σηκώθηκε στο Ιταλία-Ιρλανδία στο Euro 2012. Το ματς έληξε 2-0 υπέρ των Ιταλών)

irish11

  • Γιατί έχουν μια χιουμοριστική απάντηση σε κάθε ποδοσφαιρικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν

irish5

  • Γιατί πηγαίνουν στο γήπεδο για να διασκεδάσουν, αδιαφορώντας για το πόσο αστείοι ή γραφικοί φαίνονται (κι αυτό περνάει ακόμα και στα συνθήματα τους)

Fans of Republic of Ireland's national f...Fans of Republic of Ireland's national football team react prior to the Euro 2012 championships football match Republic of Ireland vs Croatia on June 10, 2012 at the Municipal Stadium in Poznan. AFPPHOTO/ FABRICE COFFRINIFABRICE COFFRINI/AFP/GettyImages

irish9

irish10

irish12

irish14

  • Γιατί παραμένουν μουρλοί και γραφικοί ακόμα και με τους μπάτσους (και δεν διστάζουν και να τους φλερτάρουν, όπως μόνο αυτοί ξέρουν, όταν δούνε ανάμεσα τους μια ελκυστική μπατσίνα)

irish8

  • Γιατί έχουν αδυναμία στην Άνγκελα Μέρκελ, για την οποία τραγουδούσαν το 2012 στους δρόμους της Πολωνίας “There’s only one Angela Merkel, she gave us the cash, we are on the lash, walking in a Merkelwonderland!”

irish1

—————

Κι αν παραδόξως δεν σας έπεισε κανένας από τους παραπάνω λόγους υπάρχει πάντα κι αυτή η μαγική στιγμή στις καθυστερήσεις του αγώνα με την Ισπανία στο προηγούμενο Euro, με το σκορ στο 4-0, που (θέλω να ελπίζω πως) βάζει τελεία στην κουβέντα.

Ας πιούμε λοιπόν στην υγειά των Ιρλανδών που το καλοκαίρι θα βρίσκονται στη Γαλλία, έτοιμοι να κατεβάσουν όση μπύρα υπάρχει σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων από το μέρος που μένουν, να διασκεδάσουν με την ψυχή τους (με ό,τι βρούνε μπροστά τους), να τραγουδήσουν, να χοροπηδήσουν (όπου μπορούν!) κι αν πανηγυρίσουν και κανένα γκολ ακόμα καλύτερα.

irish13

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, Θέλω διακοπές

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Όταν η Νάπολι αντιμετώπισε τη Ρεάλ με μοναδικό θεατή τον… Μαραντόνα

Η αποστολή της Ρεάλ Μαδρίτης έφτασε στη Νάπολη εχθές το μεσημέρι. Δυο πούλμαν περίμεναν τους ανθρώπους της ομάδας στο αεροδρόμιο και από εκεί τους μετέφεραν στο ξενοδοχείο που θα έμεναν, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Λίγο πριν τα λεωφορεία φτάσουν στον προορισμό τους, οι παίκτες του Ζιντάν αντίκρισαν εκατοντάδες ντόπιους που τους περίμεναν καρτερικά […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο άνθρωπος που έχασε τα πάντα, εκτός από την αγάπη για το ποδόσφαιρο

12 Ιουνίου 2012. Η διοργανώτρια Πολωνία μετά την ισοπαλία με την Ελλάδα στην πρεμιέρα του Euro αντιμετωπίζει τη Ρωσία. Ο Τζαγκόεφ ανοίγει το σκορ στο 37′ για τους Ρώσους. Το κοινό της Βαρσοβίας διψάει για την ισοφάριση. Είναι η ευκαιρία της Πολωνίας για μια διάκριση μέσα στην πατρίδα της, είναι και ο αντίπαλος που έχει […]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

10 σχόλια σχετικά με το “Μόνο αγάπη για τους μουρλούς Ιρλανδούς”

  1. Ο/Η ror21 λέει:

    Μόνο αγάπη και για τον τρελαμένο duendes που σήκωσε αυτό το διαμαντάκι στις 4 το πρωί. Από τις πιο συμπαθητικές “αδύναμες” ομάδες.
    Υ.Γ Ανατριχιάστικό πραγματικά το σημείο από το προηγύμενο EUro

  2. Ο/Η Nikos Lioliopoulos λέει:

    Και για εναν επιπλεον λογο. Το αγαπημενο τους αθλημα δεν ειναι το δικο μας ποδοσρφαιρο αλλο αυτο που παιζουν μονο αυτοι στον πλανητη και το παρακολουθουν σαν τρελοι! https://www.youtube.com/watch?v=TEAbWrdB9XU

  3. Ο/Η JOz λέει:

    Δεν υπάρχει τίποτα σαν τον ακομπλεξάριστο άνθρωπο

  4. Ο/Η Elaith λέει:

    Αν και δεν ξέρω πόσο βάση έχει να χαρακτηρίζεις έναν λαό γενικά (δεν γίνεται όλοι να έχουν τα ίδια στοιχεία), όσους Ιρλανδούς έχω γνωρίσει ήταν όντως σε ένα τέτοιο στυλ.
    Πολύ ωραίοι τύποι.

  5. Ο/Η Αταραξίας λέει:

    Οι Ιρλανδοί είναι “δικοί” μας που μια παράξενη τύχη πέταξε το νησί τους κει πάνω, αντί να το απιθώσει κάπου ανάμεσα στην Σικελία και τον Μοριά. Έχω κολλήσει μαζί τους, όπου τους έχω πετύχει. Φαντάσου τι σου είναι γαύρος άνθρωπος να υποστηρίζω το τριφύλλι!

  6. Ο/Η dibak λέει:

    Ιρλανδοί και Πορτογάλοι δικά μας παιδιά!

  7. Ο/Η Μούρης λέει:

    Ποδοσφαιρική μου λατρεία ο τεράστιος Ντάμιεν Νταφ..

  8. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Μην ξεχνάμε τον κύριο George Best Όνομα και πράμα

  9. Ο/Η Σταύρος λέει:

    …από ποδόσφαιρο γνωρίζω ελάχιστα έως καθόλου…
    ….αλλά τους Ιρλανδούς τους γουστάρω σαν λαό, σαν ανθρώπους, σαν χαρακτήρες, όντως το νησί τους και αυτοί θα πρέπει από λάθος να βρίσκονται εκεί που είναι τώρα….
    ….και μην ξεχνάμε, ακόμα πολεμάνε να ελευθερωθούν από κατοχή…
    ….και φτιάχνουν την καλύτερη μαύρη μπύρα, που είναι καλύτερη αλλά δεν ξέρει να ταξιδεύει, όπως λένε και οι ίδιοι…

  10. Ο/Η Moz λέει:

    o George Best ηταν Β. Ιρλανδος αδερφε….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.