Το θέμα Τζεμπούρ έκλεισε για την ΑΕΚ με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Αφήνοντας τον παίκτη 6 μήνες πριν λήξει το συμβόλαιό του, χωρίς να πάρει δραχμή, να πάει στον Ολυμπιακό. Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν όλον αυτόν τον καιρό. Προσωπικά δεν μπορώ να ξέρω τι έχει συμβεί και για μεγάλο διάστημα δεν ήμουν σίγουρος τι έχει συμβεί. Το τέλος της υπόθεσης φαίνεται να ξεδιαλύνει πολλά από τα σύννεφα που υπήρχαν στην υπόθεση.

Η ΑΕΚ και ο Τζεμπούρ τα είχαν βρει αρκετούς μήνες πριν και ας βγήκε πρόσφατα ο Ραφίκ να το διαψεύσει. Ο ίδιος έγραφε πανηγυρικά σε μπλογκ που διατηρεί ότι συμφώνησε με την ΑΕΚ και ότι απομένουν κάποιες λεπτομέρειες. Το ίδιο έλεγε κι η ΠΑΕ ΑΕΚ. Συνεπώς έχουμε πριν 4 μήνες περίπου συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών.

Η συμφωνία αυτή ποτέ δεν γίνεται επίσημη. Εδώ υπάρχουν κάποιες ασάφειες. Έχουν ακουστεί/ειπωθεί πολλά και πιθανόν κάποια από αυτά να είναι αληθινά. Ειπώθηκε ότι ο Ραφίκ περίμενε μήπως έχει καμία καλύτερη πρόταση από το εξωτερικό. Ειπώθηκε ότι στράβωσε όταν ο Σκόκκο συμφώνησε με περισσότερα χρήματα και ζήτησε τα ίδια. Ειπώθηκε ότι περίμενε πρώτα η ΑΕΚ να του εξοφλήσει όσα του χρωστούσε (κάτι που δεν έγινε μέχρι πριν λίγο καιρό) και γι’ αυτό δεν υπέγραφε. Ειπώθηκε τέλος, ότι ο Ραφίκ ήθελε η συμφωνία να ισχύσει από φέτος (αύξηση συμβολαίου επί της ουσίας για τον τελευταίο χρόνο του) και η ΑΕΚ δεν ήθελε.

Αυτά είναι εικασίες και προς το παρόν δεν ξέρουμε. Το θέμα ήταν ότι ακούγαμε «θα υπογράψει μετά από την τάδε εθνοσωτήριο επέτειο», «θα υπογράψει μετά από τον τάδε αγώνα», «θα υπογράψει μόλις μεταφραστεί το συμβόλαιο στα σουαχίλι», «θα υπογράψει μόλις βρεθεί Μον Μπλαν στυλό που να γράφει μπορδοροδοκόκκινο» και διάφορα άλλα. Σε όλο αυτό το διάστημα, τόσο η διοίκηση της ΑΕΚ, όσο κι ο Τζεμπούρ ήταν καθησυχαστικοί.

Ο καιρός περνούσε όμως και φτάσαμε στις γιορτές να μην έχουμε ακόμα υπογραφές. Τότε ακούστηκε και για μια συνάντηση που ο Ραφίκ αρνήθηκε να γίνει. Εκεί για τους καχύποπτους (και οι ΑΕΚτζήδες είναι πολύ καχύποπτοι) φάνηκε ότι κάτι δεν πάει καλά. Στη συνέχεια είχαμε το επεισόδιο με τον Χιμένεθ. Ο Τζεμπούρ που εκθείαζε τον προπονητή του σε όλες τις συνεντεύξεις έφτασε να τον κατηγορεί ότι ήταν μέσα στο κόλπο σε ένα στημένο σκηνικό. Γνωρίζοντας τον Τζεμπούρ και το παρελθόν του, κανείς δεν ξέρει. Έγινε μεγάλο επεισόδιο όπως βγήκε αρχικά; Προσπάθησε η ΠΑΕ να το μεγαλοποιήσει; Έστησε ο ίδιος ο Χιμένεθ το επεισόδιο (μου φαίνεται υπερβολή); Απλά ο ζοχαδιασμένος Τζεμπούρ (που είχε μπει με νεύρα και στο ματς του Κυπέλλου με την ΑΕΛ) έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα; Άγνωστο.

Εκεί κάπου έρχεται το τέλος του Τζεμπούρ από την ΑΕΚ, που ξαφνικά θυμήθηκε ότι είναι επαγγελματίας (ξεχνώντας τότε που πονούσε το δόντι του, τότε που μάλωνε με τον προπονητή του, τότε που πλάκωσε στο ξύλο συμπαίκτη του) και ένιωσε θιγμένος. Προφανώς καλά δασκαλεμένος από τον (καθόλου τυχαίο για όσους τον ψάξουν) δικηγόρο που τον ανέλαβε. Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή με την απειλή για προσφυγή και τελικά την λύση του συμβολαίου του παίκτη.

Μέχρι αυτό το σημείο κανείς δεν ξέρει τι έχει γίνει. Πιθανότατα η ΑΕΚ δεν έχει χρήματα να τον πληρώσει, δεν μπορεί να τηρήσει την συμφωνία της και γι’ αυτό στήνει ένα επεισόδιο για να τον εκδιώξει και να μην πάρει ο κόσμος στο κυνήγι τους διοικούντες.  Η συνέχεια της ιστορίας μας όμως δείχνει άλλα πράγματα. Ο Ραφίκ τα βρίσκει με τον Ολυμπιακό και πηγαίνει εκεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι παράξενο. Σίγουρα όμως έρχεται να δώσει μια άλλη ερμηνεία ο μέχρι και σήμερα μάνατζερ του Τζεμπούρ:

Όλα είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας. Θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό. Συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια με τον Ραφίκ. Από τότε που έπαιζε στην Εθνικό Αστέρα. Όλοι γνωρίζουν ποιος είμαι. Όταν μας κάλεσε η ΑΕΚ για να ανανεώσουμε κάποια πράγματα δεν ήταν ξεκάθαρα. Η ΑΕΚ έκανε τα πάντα από την πλευρά της και ο κ. Αδαμίδης για να κρατήσει τον παίκτη. Έγινε μία κουβέντα, υπήρξε συμφωνία, αλλά μετά χάλασε. Φτάσαμε σε μία προφορική συμφωνία. Έπειτα από αυτή την εξέλιξη, δεν θέλω να έχω καμία σχέση με τον κ. Τζεμπούρ. Δεν τον εκπροσωπώ πια, αφού με δική του πρωτοβουλία μίλησε με τον Ολυμπιακό. Μόνος του ή με κάποιον άλλο έκανε τη διαπραγμάτευση. Με τον Ραφίκ, όπως σας είπα, συνεργαζόμασταν από τότε που ήταν στον Εθνικό Αστέρα. Και είχαμε πιο στενή συνεργασία, όχι μόνο επαγγελματική. Αντιλήφθηκα, λοιπόν, κάποια πράγματα και δεν είχα άλλη επιλογή. Εκτέθηκα απέναντι στην ΑΕΚ. Ούτε στις συζητήσεις με τη Χόφενχαιμ ήμουν παρών. Κινήθηκε μόνος του κι εκεί»

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η ΑΕΚ έχασε μέσα από τα χέρια της έναν παίκτη για τον οποίο ξόδεψε ένα υπέρογκο ποσό (δίνοντας στον Τσακίρη 3,2 εκατομμύρια Ευρώ) για να πάει ο ίδιος ελεύθερος σε έναν αντίπαλό της. Απίστευτο αυτογκόλ για μια διοίκηση που ενώ συμφωνεί δεν μπορεί να κάνει πράξη αυτή τη συμφωνία, τρενάροντας ένα θέμα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Τρομερή ανικανότητα να μην μπορεί να κρατήσει ή έστω να πουλήσει έναν από τους καλύτερους παίκτες στο πρωτάθλημα. Ακόμα και αν δεχτούμε (και είναι αρκετά πιθανό) ότι ο ίδιος ο Ραφίκ χάλασε τη συμφωνία, η ΠΑΕ δεν θα έπρεπε ποτέ να κινηθεί έτσι και να χάσει με αυτόν τον τρόπο τον παίκτη.

Φυσικά υπάρχει και ο παράγων Τζεμπούρ. Προσωπικά με απογοήτευσε με την στάση του στο τέλος. Ποτέ δεν είχα τρομερή συμπάθεια γι’ αυτόν ως άτομο, αλλά ειλικρινά πίστευα ότι τιμάει τον λόγο του.  Μετά τις δηλώσεις του μάνατζέρ του είναι προφανές ότι έπαιξε και αυτός διπλό παιχνίδι. Δεν ήταν ποτέ του ΑΕΚτζης για να γίνει «προδότης», δεν τον θεώρησα ποτέ κάτι παραπάνω από έναν πάρα πολύ καλό παίκτη, αλλά τελικά το παραχάιδεμα για την διαφορετικότητά του μόνο σε καλό δεν βγήκε. Το ότι ο Μαρινάκης θα ήθελε να χτυπήσει την ΑΕΚ μετά τους καβγάδες με τον Αδαμίδη ήταν προφανές και γι’ αυτό κινήθηκε παρασκηνιακά εδώ και έναν μήνα ώστε να πάρει τον παίκτη. Το ότι ο Ραφίκ όμως είχε αυτή την συμπεριφορά τον εκθέτει απέναντι στον κόσμο της ΑΕΚ που του συμπεριφέρθηκε άψογα.

Τελείωσε ο πρώτος γύρος και η ΑΕΚ κατάφερε κάτι σπάνιο. Έκλεισε έχοντας το δεύτερο καλύτερο εντός έδρας ρεκόρ με 6-1-0, κερδίζοντας τα δυο εντός έδρας ντέρμπυ με ΠΑΟ και ΟΣΦΠ, ενώ το μοναδικό στραβοπάτημα ήταν αυτό με τον Αστέρα Τρίπολης που είχαμε μια από τις μεγαλύτερες σφαγές των τελευταίων ετών από τον οφθαλμίατρο Κουκουλάκη… Την ίδια στιγμή έχει το θλιβερό 1-1-6 εκτός έδρας που χειρότερο έχει μόνο η ουραγός ΑΕΛ.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Είναι τόσο δυνατή η ΑΕΚ εντός και τόσο κακή εκτός; Δεν νομίζω ότι είναι κάτι τόσο απλοϊκό. Ούτε το ΟΑΚΑ είναι η καυτή έδρα, ούτε λιώνει η ομάδα σε εκτός έδρας αγώνες. Άλλωστε την μοναδική της νίκη την έκανε στο Χαριλάου που δεν είχε δικούς της οπαδούς μαζί, ενώ έχασε σε γήπεδα που είχαν κιτρινίσει όπως στο Βόλο, την Καβάλα και την Πάτρα. Τα νούμερα θα μπορούσαν να ήταν εύκολα αλλιώς. Εύκολα θα μπορούσε να μην είχε κερδίσει την Ξάνθη και τον Εργοτέλη εντός με την μέτρια απόδοση που έπιασε. Όπως εύκολα θα μπορούσε να είχε φύγει με νίκη από το Περιστέρι που ισοφαρίστηκε στο 90′ ή να είχε πάρει ισοπαλία στην Τούμπα αν ο Κάκος δεν είχε αποβάλει μέχρι και τα δοκάρια ή ακόμα να είχε κερδίσει και στο Καυτανζόγλειο όπου δώρισε δυο γκολ και δεν μπορούσε να σκοράρει από την μικρή περιοχή.

Το θέμα είναι η γενικότερη αδυναμία της ομάδας που δεν εντοπίζεται απλά σε ποιο γήπεδο παίζει. Τα προβληματικά πλάγια μπακ που επιθετικά δεν έχουν την ποιότητα να δημιουργήσουν και αμυντικά δεν τα λες και αμυντικούς γίγαντες. Τα σέντερ μπακ με Δέλλα-Μανωλά μαζί βελτίωσαν την κατάσταση. Άνευ Τραϊανού, του καλύτερου φέτος παίκτη της ομάδας, υπάρχει πρόβλημα και εκεί. Από εκεί και πέρα ο Μάκος είναι στα κεντρικά χαφ ο μοναδικός θετικός. Ο παίκτης που πέρσι αναρωτιόμουν αν είναι καν ποδοσφαιριστής, φέτος κάνει πολύ καλή σεζόν αλλά δεν έχει την ποιότητα να τραβήξει και τους υπόλοιπους μαζί του. Ο Καφές κάνει τραγική χρονιά, ο Ντιόπ κάνει τον γκεστ σταρ με προσεγμένες εμφανίσεις σε επετειακά επεισόδια, ο Γκέντζογλου έχει το τουπέ του υπερταλαντούχου παίκτη και τα λάθη ενός 15χρονου και έτσι η ΑΕΚ πάσχει πολύ στα χαφ. Για τα εξτρέμ τι να πει κανείς. Ο Λεονάρντο φοβάμαι ότι θα είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που θα πιαστεί σε σκάνδαλο με παράνομα διαβατήρια, όμως το παράνομο δεν θα είναι το κοινοτικό αλλά το βραζιλιάνικο. Ο δε Μπερνς δείχνει κάποια καλά στοιχεία πού και πού, αλλά η σχέση του με τα δίχτυα μόνο ερωτική δεν είναι.

Μένουν έτσι οι καλοί ποδοσφαιριστές μπροστά που συνήθως δεν είναι όλοι διαθέσιμοι, καθώς τραυματίζονται συχνά (για μεγάλο διάστημα έχουν λείψει Λύμπε, Τζεμπούρ, Σκόκκο), ή περνάνε περίοδο ντεφορμαρίσματος (Μπλάνκο στην αρχή, Λύμπε τώρα). Δεν αρκούν όλα αυτά για την ομάδα να είναι σταθερή και φυσικά δεν τίθεται λόγος για πρωταθληματισμό (ακόμα και αν οι διαφορές με τους πρωτοπόρους είναι πλασματικές εξαιτίας διαιτησιών) καθώς είναι ζήτημα να μπορεί η ομάδα να κάνει 3 νίκες μαζεμένες.

Μόνο που για να βελτιωθεί η κατάσταση δεν αρκεί να αλλάξεις προπονητή. Ο Μπάγεβιτς καλώς έφυγε, αλλά δεν ήταν η μοναδική αιτία του κακού. Η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί και ο Χιμένεθ να στηριχθεί εμπράκτως πέρα από τα λόγια, άσχετα με τα λάθη που κι αυτός έχει κάνει. Τα οικονομικά δεδομένα είναι συγκεκριμένα, αλλά χρειάζεται προσοχή (σίγουρα και τύχη) που δεν φαίνεται να υπάρχει όταν δοκιμάζεις ημι-βετεράνους Γάλλους-Κροάτες και άλλους που έχουν να παίξουν μπάλα από μισό χρόνο και πάνω. Δυστυχώς, ένα από τα καλά της επί Ντέμης εποχής που ήταν το δίκτυο του σκάουτινγκ πλέον δεν λειτουργεί. Ο τεχνικός διευθυντής Γκρέταρσον συναγωνίζεται τον συνάδελφό του Φρέιτας σε επιτυχίες, η ΑΕΚ ψώνιζε από το σύστημα Καινούργιου για καιρό και οι μέτοχοι δεν φαίνονται διατεθειμένοι να βάλουν χρήματα. Το 2011 δεν φαίνεται πιθανό να είναι καλύτερο από το 2010.

Θέλω με αυτό το κειμενάκι να δώσω τα συγχαρητήριά μου στον Άρη πρωτίστως, για την τεράστια νίκη του στην Ισπανία, την ΠΡΩΤΗ νίκη Ελληνικής ομάδας εκεί μέσα, εξαιρούμενης της Εθνικής. Παρ’ όλο που δεν διαχειρίστηκε το παιγνίδι πολύ καλά οταν προηγήθηκε, πήρε τσαμπουκαλίδικη και πανάξια νίκη. Μένει να αποδείξει ότι δεν είναι ομάδα φωτοβολίδα, νικώντας την Ρόζεμποργκ, πράγμα που του το εύχομαι.

Κατόπιν στις αλλες δύο εκπροσώπους μας που άφησαν τους Μπίλιες προέδρους των δύο μεγάλων να τσακώνονται ποιος την έχει πιο μεγάλη (την κοιλιά) χωρίς να εχουν συνηδειτοποιήσει ότι τα εκατομμύριά τους βλέπουν τους άλλους από τον … καναπέ. Εύχομαι καλή πρόκριση και στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ . Την ΑΕΚ που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κατάλαβε ότι τους μικρότερους σε δυναμικότητα αντιπάλους πρέπει να τους κερδίζει. Τον ΠΑΟΚ που την πάτησε κλασσικά Ελληνικά , αφού από ενα σημείο και μετά έπαιξε το Ελληναράδικο «ωχ μωρέ αδερφέ ληχτο επιτέλους να παμε σπίτι, κερδίσαμε». Δεν πειράζει, έχει στα χέρια του την πρόκριση.

Αυτά μόνο κυρίως ορμώμενος από τον Άρη. Αυτή η ομάδα έχει τον τρόπο της να με κάνει τη μία να μένω με ανοικτό στόμα και την άλλη να απορώ μαζί της αλλά τι να γίνει…

Και πίσω στη δική μας μούχλα που λέγεται Σουπαλίγκα. Εκεί που ο Άρης , ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ γίνονται Έλληνες και θυμούνται «άλλα κόλπα».

Θα διαβάσετε πολλές αναλύσεις φίλες και φίλοι για το χθεσινό ντέρμπυ κακοποίηση ποδοσφαίρου και ακτίδα ελπίδας για όλα τα νέα παιδιά, ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολλή μπάλα για να παίζεις στην σουφρολίγκα. Το σομπρέρο όμως είναι εδώ για να σας ανοίξει τα μάτια. Με μια πραγματική ανάλυση του χθεσινού αγώνα.

Καλύτερο αστέρι: Τρομερή τιτανομαχία μεταξύ Μιραλάς και Νάτσου Σκόκου. Νικητής ο πρώτος καθώς εκτός των άλλων έχασε και ένα τετ α τετ ολομόναχος, σε αντίθεση με τον Σκόκκο που κατάφερε να κοντραριστεί και στα 5 σουτ που πήγε να κάνει. Μιλάμε για επικό fail σε όλη την παραφιλολογία της εβδομάδας για τα δυο αστέρια που μπλα μπλα μπλα…

Καλύτερο μπακ: Μια ακόμα μεγάλη μάχη. Οι δυο από τους τρεις πιο κακοκουρεμένους μπακ του πρωταθλήματος (ο άλλος είναι ο Νέτο) έδωσαν το δικό τους σόου. Μέχρι πριν λίγο καιρό νικητής θα ήταν ο γιγάντιος εξτρέμ-μπακ χαφ-σέντερ μπακ-καντηλανάφτης από τη Βοσνία με το όνομα Σανέλ Γιάχιτς. Μόνο που το μαλλί έχει μεγαλώσει και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που επιτελεί ο κουρέας του δεν είναι τόσο εμφανές. Αντίθετα ο Χόλεμπας ήταν γυαλισμένος και βγαλμένος από την σκηνή εκεί στον γκρεμό στον Τελευταίο των Μοϊκανών και κερδίζει χαλαρά.

Καλύτερος Γιουγκοσλάβος: Δεν υπάρχει ανταγωνισμός εδώ. Δεν υπάρχει τίποτα πλην του γιγάντιου Μάρκου Πάντελιτς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός εν ζωή ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΣ. Βγαλμένος από ταινία του Κουστουρίτσα, όπου πουλάει όπλα κρυφά σε ένα καφενείο, ο Μάρκο προστατεύεται από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Θα μπορούσες να τον μοντάρεις σε ένα βίντεο με φάσεις από αγώνα του Ολυμπιακού όπου του πασάρει ο Τσαλουχίδης και αυτός κάνει το ένα-δύο με τον Μηνά Χατζίδη και κανείς δεν θα το καταλάβαινε. Παλιό φόρι που πέφτει, ντριμπλάρει, σουτάρει, πανηγυρίζει και σίγουρα διασκεδάζει σαν άρχοντας. Απλά έχει τύχει στον πιο ξενέρωτο Ολυμπιακό όλων των εποχών, με κάτι κολεγιόπαιδα τύπου Μιραλάς-Ριέρα-Φουστέρ που ούτε να τους βρίσεις δεν σου βγαίνει.

Καλύτερος Ισπανός προπονητής με μεγάλη μύτη: Τελικά δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Τους είδαμε να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, την ίδια στιγμή. Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει. Ποιος είναι ο σωσίας του άλλου; Χιμένεθ – Βαλβέρδε σημειώσατε Χ. Ισοπαλία…

Καλύτερος στρίπερ: Λίγους μήνες πιο πριν ο Ισμαέλ Μπλάνκο είχε κάνει δηλώσεις με το βρακί μετά από παρόμοιο ματς. Χθες δεν έφτασε σε τέτοια επίπεδα απόδοσης και απλά περιφερόταν ημίγυμνος και περιχαρής. Η κυρία μεταφράστρια πρέπει να μπαίνει σε τρομερό πειρασμό…

Πιο γρήγορο κατοστάρι: Μεγάλος νικητής ο Νάτσο Σκόκκο. Στα πανηγύρια του 1-0 έχει φτάσει από τον πάγκο πρώτος στον Μπλάνκο, την στιγμή που οι συμπαίκτες του ακόμα έρχονται. Είναι άγνωστο πώς το κατάφερε…

Καλύτερος Έλληνας Μέσσι της εβδομάδας: Ο Ποτουρίδης. Για την επόμενη εβδομάδα βλέπουμε.

Καλύτερος εκτελεστής στημένων φάσεων: Ο Ντουντού μπορεί να έχασε το πέναλτυ, αλλά την μεγάλη μάχη την κέρδισε ο Λεονάρντο. Θέλει τρομερή τέχνη για να στείλεις τόσα κόρνερ εκτός μεγάλης περιοχής στο απέναντι πλάγιο.

Καλύτερο κοράκι: Συγκινητική προσπάθεια του επόπτη που με το ποσοστό επιτυχίας που είχε στο οφσάιντ σίγουρα περνούσε στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών. Νικητής όμως ο μεγάλος ρέφερι των 7 λεπτών καθυστέρησης, που δεν πρέπει να έστησε τείχος σε σωστή απόσταση και είχε μια περίεργη συμπάθεια στον Μοντεστό τον οποίο λυπήθηκε κανά δυο φορές να βγάλει δεύτερη κάρτα.

Καλύτερα προγνωστικά: Θαρραλέος ο Κώστας Μανωλάς που είχε προαίσθημα ότι θα σκοράρει, αλλά το επικό εξώφυλλο του Γάβρου με το ρεκόρ του Ντουντού απέναντι στην ΑΕΚ πρέπει να είναι το μεγαλύτερο βουντού από την εποχή που ο Μητσοτάκης είχε βγει σε δελτίο ειδήσεων πριν από ευρωπαϊκό αγώνα ελληνικής ομάδας (με τα γνωστά αποτελέσματα).

Καλύτερο facepalm: Κάπου υπάρχει ένα του Νικοπολίδη μετά από ένα τσαφ στην άμυνα. Αλλά ο Πάντελιτς κερδίζει κι εδώ. Μπάγεβιτς δεν είναι, αλλά μας κάνει…

Εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι στις Σέρρες το παιχνίδι διακόπηκε λόγω ομίχλης – την οποία, είναι απαραίτητο να σημειώσουμε, δεν ..έφερε ο Πέτρος Θεοδωρίδης – γλιτώνοντας με από σαράντα επιπλέον λεπτά μιας ακόμα κουραστικής, αέναης προσπάθειας του Άρη να βάλει γκολ δημιουργήσει ευκαιρία μ’ αυτήν την εκνευριστικά αδούλευτη φετινή επιθετική ανάπτυξη του που είναι πιο αργή και από την κίνηση της Αφρικής, έκατσα να απολαύσω το ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακού, το οποίο συνοψίζω στις παρακάτω 10 παρατηρήσεις που έγιναν την ώρα του αγώνα αλλά και μετά.

• Βλέπεις τον Μιραλάς δραστήριο, μπουκαδόρο, τεχνίτη, αλανάκι και σου λέει μετά «είναι Βέλγος»! Τι Βέλγος ρε; Έτσι είναι οι Βέλγοι;
• Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, το Ελληνικό ποδόσφαιρο ψάχνει αυτήν την «ΜΙΑ μεγάλη φάση» που θα κρίνει το ματς.
• Προσπαθώ εδώ και ώρα να αποφασίσω αν είναι πιο βαρετό το ντέρμπι ή το να μετράω τα δάχτυλα μου.
• Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν η πολυδιαφημισμένη μετάδοση σε HD μεταμορφώνει το παιχνίδι σε ματσάρα κι εγώ το χάνω.
• Μπαίνουν σ’ ένα μπαρ ο Κωστίκας, ο Γιωρίκας και ο Λεονάρντο…
• Έλα Λεονάρντο, πες επιτέλους την αλήθεια στον κόσμο. Δεν έχεις ιδέα που σκατά στον χάρτη είναι η Βραζιλία, ε;
• Τα πέναλτι είναι τόσο αχρείαστα στον φετινό Ολυμπιακό που από εδώ και πέρα θα εφαρμόζει τον κανόνα «στα 3 πέναλτι – 1 κόρνερ»!
• Σίγουρα υπάρχει μια σκηνή στο παιχνίδι που δεν μας έδειξαν οι κάμερες κατά την οποία ο Καράμπελας πλησιάζει τον Ντουντου μετά το πέναλτι και του σιγοψιθυρίζει: «Σε νιώθω».
• Η τραγωδία δεν είναι ότι ο Δέλλας είναι πλέον πιο αργός κι απ’ την σκιά του. Η τραγωδία είναι ότι επιθετικοί του Ολυμπιακού αδυνατούν να το εκμεταλλευτούν.
• Μια ολόκληρη Μαύρη Τρύπα χωρούσε άνετα στην τρύπα που είχε η άμυνα του Ολυμπιακού στην φάση του γκολ.

1. Ο Αδαμίδης θα προσφύγει στον αθλητικό εισαγγελέα για τα «αίσχη» του ΟΑΚΑ; Δικαιολογείται σε φάση του 90′ παίκτης να πρέπει να ντριπλάρει και φωτοβολίδα;

2. Η NOVA ψωνίζει σπήκερ από τον ίδιο Σ.Φ. Ολυμπιακού που ψωνίζει και η ΝΕΤ;

3. Πόσο κοστίζει ένα ακόμα replay; Θέλει extra χρέωση για να καταλάβουμε αν υπάρχει ή όχι πέναλτι σε αμφισβητούμενες φάσεις;

3+1. Μέχρι πότε θα υποχρεωνόμαστε σε τέτοιο «θέαμα» στα ελληνικά ντέρμπι;

«Επειδή έχουν γίνει ανάλογες παρεξηγήσεις στο παρελθόν, με τους δημοσιογράφους να μεταφέρουν αλλιώς τα λεγόμενά μου έχω σταματήσει επί τούτου να τους μιλάω. Κάνω δηλώσεις μόνο μετά τα παιχνίδια και φαίνεται πως ακριβώς επειδή δεν τους μιλάω άρχισαν πάλι τα ίδια. Θέλω να δω όταν με παίρνουν και τους απαντάω ‘fuck u’ θα γράφουν πάλι ότι η απάντησή μου σημαίνει πως έχω πρόβλημα με την ομάδα και όχι μαζί τους;»

Sentragoal.gr

Τα παραπάνω λόγια του Τζεμπούρ δεν αφορούν στους Έλληνες δημοσιογράφους, αλλά στους Αλγερινούς. Θα μπορούσαν όμως κάλλιστα να πρόκειται και για τα δικά μας καμάρια. Η ποιότητα της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας είναι χειρίστου επιπέδου. Πέρα από την ασχετοσύνη ακόμα και σε απλούς κανόνες συντακτικού και ορθογραφίας, πέρα από την ασχετοσύνη περί των αθλητικών, το χειρότερο είναι ότι έχουν μαλώσει με την αλήθεια και ότι συχνά παίζουν διάφορα παιχνίδια.

Σήμερα η ΑΕΚ ανακοίνωσε την ανανέωση του συμβολαίου του Νάτσο Σκόκκο, γεγονός πολύ σημαντικό για την ομάδα αν υπάρχει όραμα ώστε να ορθοποδήσει. Αν κάτσει κανείς και ψάξει λίγο το τι έχει γραφεί εδώ και έναν χρόνο περίπου θα πεθάνει στα γέλια. Ξεκινάμε από τον περασμένη Γενάρη περίπου με τον Σκόκκο να είναι αγκαλιά με τον ΟΣΦΠ, συνεχίζουμε το καλοκαίρι με τον Σκόκκο να είναι αγκαλιά με τον ΠΑΟ. Διαβάσαμε πριν από αγώνα ότι ο παίκτης κερνούσε ποτά γιατί λέει υπέγραψε στον ΠΑΟ. Μέχρι και φωτοσοπαρισμένα πρωτοσέλιδα είδαμε. Ακούσαμε και θεωρίες συνωμοσίας όταν τραυματίστηκε στο Βέλγιο, ότι το έκανε και καλά για να μην παίξει στο ντέρμπυ με τον ΠΑΟ.

Τις τελευταίες μέρες διαβάσαμε και από τον «έγκυρο» Κάρπετ ότι ο Μαρινάκης θύμωσε με τον Αδαμίδη και επειδή είναι μάγκας του ετοιμάζει χουνέρι με τον Σκόκκο. Προφανώς μέσα στην όψιμη προσπάθεια του δημοσιογράφου να τα έχει καλά με τον νέο ισχυρό άντρα του ΟΣΦΠ (όποιος παρακολουθεί λίγο καλύτερα, θα θυμάται το γλύψιμο που έριχνε και στον MIG όταν φαινόταν ότι ο Κόκκαλης δεν έχει δύναμη πια) γράφουμε και καμιά σάλτσα παραπάνω.

Και δεν είναι μόνο το θέμα του Σκόκκο που έτσι κι αλλιώς τράβηξε πολύ καιρό και έδινε το περιθώριο στους δημοσιογράφους να κάνουν την σπέκουλά τους. Αντίστοιχο θέμα υπάρχει και με τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ εδώ και καιρό. Λες και δεν έχει συμβόλαιο με τον Άρη, έγραφαν τα δικά τους οι έγκυροι δημοσιογράφοι όταν έτριζε η καρέκλα του Νιόπλια. Τα ίδια και με τον Βιερίνια που προς τιμήν του βγήκε και έκανε δηλώσεις ότι δεν βλέπει τον λόγο να φύγει από τον ΠΑΟΚ τη δεδομένη στιγμή. Αυτή η αλαζονεία και το παραμύθι ώστε να χαϊδέψουμε τα αυτιά των δυο «αιωνίων» και παράλληλα να δημιουργήσουμε προβλήματα στους αντιπάλους έχει ξεφύγει. Δεν ξέρω αν είναι προσπάθεια εκδούλευσης ή παροχή υπηρεσιών, αλλά αντικατοπτρίζει πλήρως το πρωτάθλημα που έχουμε.

Βρέθηκε ο ένοχος λοιπόν στην ΑΕΚ και είναι λέει ο Πατσατζόγλου. Αυτός φταίει για τα δεινά. Μαζί σας παιδιά. Το καλοκαίρι όταν μας τον φόρτωσε ο πολυέλληνας σερβονίκης είχα αφρίσει όχι μόνο για το παρελθόν του, αλλά κυρίως για το παρόν του. Παίκτης που έφυγε τρέχοντας από την Κύπρο και ήρθε για να γίνει αντι-Αραούχο. Τότε δηλαδή ο Αδαμίδης και οι συν αυτώ δεν είχαν ψυλιαστεί ότι δεν μπορεί το παλικάρι; Συγγνώμη, αλλά δεν θα πάρω. Επειδή υπάρχει εκνευρισμός στον κόσμο είπαμε να βγάλουμε στη σέντρα την εύκολη λύση μήπως και ηρεμήσουν τα πνεύματα. Δεν είδε φως και μπήκε. Εσείς τον φέρατε και μάλιστα του δώσατε και 250 χιλιάρικα, ενώ παρακαλούσε άλλους συλλόγους να βρει ομάδα.

Ο Πατσατζόγλου είναι τραγικός και υπεύθυνος για αρκετά από τα πολλά γκολ που έχει φάει η ΑΕΚ τις τελευταίες εβδομάδες. Αλλά για μισό λεπτό. Βγήκε στην Καβάλα στο 45′. Άλλαξε κάτι αμυντικά; Από τα αριστερά το φάγαμε το δεύτερο γκολ. Ο Λαγός πού ήταν; Μην μιλήσω πια για το κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Γι’ αυτόν τον Νασούτι οδύρονταν στο Χαριλάου για την μεγάλη απώλεια; Γιατί μέχρι στιγμής παίζει χειρότερα από τον Ζεράλδο Άλβες. Και ας μην μιλήσω για τον Γιάχιτς… Η άμυνα είναι η μεγάλη πληγή της ΑΕΚ φέτος και δεν φταίει ένας, δεν κάνουν οι περισσότεροι.

Δυστυχώς χωρίς τον Δέλλα (ας όψεται ο Κάκος που το έπαιζε αυστηρός στον πάγκο της ΑΕΚ και δεν κοιτούσε τι γινόταν από πίσω με τους φουσκωτούς και τους αγνούς φιλάθλους της Τούμπας) η άμυνα της ομάδας είναι πιο τρύπια και από τα σύνορα της Ελλάδας. Και γι’ αυτό δεν μπορώ να καταλογίσω ευθύνες στον Χιμένεθ. Πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχει σαφές έλειμμα ποιότητας αμυντικά. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να μην θυμηθώ ότι ο Σάντος π.χ. είχε δέσει άμυνα με τον Κόντη και τον Τζωρτζιόπουλο στα πλάγια. Συνεπώς κάποια βελτίωση κάποια στιγμή πρέπει να τη δούμε. Ούτε γίνεται να σε εκθέτουν οι επιθέσεις της Κέρκυρας και της Καβάλας.

Ευθύνες όμως κάπου πρέπει να υπάρχουν για τους τραυματισμούς. Ειδικός στα περί προετοιμασίας/εκγύμνασης δεν είμαι, όπως έχει γίνει το 90% των Ελλήνων δημοσιογράφω και ένα μεγάλο ποσοστό των φιλάθλων. Πιθανότατα ο Μπουρουτζίκας να μην έκανε καλή προετοιμασία. Να έχει μείνει πίσω σε γνώσεις και ενώ το ποδόσφαιρο αλλάζει. ΟΚ, να το δεχτώ αυτό. Αλλά κυρ-Μανόλο είσαι πλέον αρκετό καιρό προπονητής και βλέπεις τους παίκτες να πέφτουν ο ένας μετά τον άλλον σαν τα κοτόπουλα. Δεν πρέπει να αλλάξεις κάτι; Γιατί και προπονητικό αλλάξαμε και δόξα τω Θεώ φύγαμε από το παράπηγμα των Θρακομακεδόνων (που έμοιαζε με κοντέινερ για σεισμοπαθείς) και πήγαμε στο καινούριο και τα πράγματα δεν αλλάζουν. Βλέπω επίσης κάτι παρόμοιο στον Βαλβέρδε. Εκεί έφταιγε ο Λίνεν; Γιατί τα ίδια γίνονταν και επί Φερρέρ όταν είχε πρωτοέλθει.

Την στιγμή λοιπόν που έχεις μια τραγική άμυνα, αναγκάζεσαι τον τελευταίο 1,5 μήνα περίπου να παίζεις χωρίς τους περισσότερους από τους καλούς σου παίκτες. Παίζεις χωρίς Λύμπε, Σκόκκο, Δέλλα, Τζεμπούρ και επίσης λείπουν κι οι Μανωλάς-Ντιόπ. Στα περισσότερα ματς από τους παραπάνω παίζουν δύο, βία τρεις. Ε, δεν γίνεται δουλειά έτσι. Σίγουρα δεν είναι όλοι μυϊκοί τραυματισμοί, π.χ. ο Τζεμπούρ θυμίζει τον Μελ Γκίμπσον στο Φονικό Όπλο με αυτόν τον ώμο του, αλλά κάτι δεν πάει καλά στην προπόνηση:

Κάτι δεν πάει καλά κι η ομάδα έχει μείνει εκτός πρωταθλήματος (όχι ότι είχε πραγματικές ελπίδες, αλλά έστω μαθηματικά) και κινδυνεύει να μείνει και εκτός Ευρώπης. Στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν έμεινε χωρίς παίκτες. Δεν γίνεται να φταίει μόνο η γκαντεμιά. Όπως δεν γίνεται να βλέπεις ότι υπάρχει πρόβλημα στην άμυνα και να την αφήνεις ακάλυπτη χρησιμοποιώντας το τρίο της επιτυχίας Λεονάρντο-Έντερ-Μπερνς που είναι πιο ανάλαφρο και από το Ρετιρέ του Δαλιανίδη και δεν πέφτει σε τάκλιν (ειδικά οι δυο πρώτοι) αν δεν υπάρχει ένα πιστόλι ακουμπισμένο στον κρόταφο.

Γι’ αυτό καλό είναι να αφήσουμε τον κάθε Πατσατζόγλου εκτός αποστολής και αντί να κάνουμε πολιτική, να κοιτάξουμε να ανανεώσουμε κανέναν παίκτη (αν και πλέον πιστεύω ότι είναι αργά για τους 2 από τους 3). Γιατί αν φύγουν αυτοί και σταματήσει και κανένας Δέλλας θα χρειάζεσαι ολόκληρη ομάδα και όχι μισή ομάδα που χρειάζεσαι τώρα. Και από εκεί και πέρα να έρθουν παίκτες όχι για να πούμε ότι φέραμε κάποιον, αλλά για να βοηθήσουν. Κι εδώ θα είναι κι η πρώτη σοβαρή κρίση για τον Χιμένεθ. Αφ’ ενός αν έχει την ικανότητα να καταφέρει πολλά με λίγα και από την άλλη αν θα πει «παιδιά αυτά τα παλτά που θέλετε να μου φορτώσετε καλύτερα να μην τα φέρετε».

Μέχρι τότε κάνουμε τρισάγια να παίξει και κανένας με τον Ολυμπιακό…

Το να πω για ποιους λόγους ο Τάσος Κάκος είναι ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής είναι μάλλον περιττό. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι φέτος θα ήταν ο λόγος του μεταφυσικού φαινομένου που πήγε να πραγματοποιηθεί στην Τούμπα. Μια ομάδα πολύ χειρότερη του ΠΑΟΚ τα τελευταία 3 χρόνια να παίρνει αποτέλεσμα με κάθε πιθανό τρόπο. Πρόπερσι τυχαίο γκολ ύστερα από 2-3 κόντρες, πέρυσι χέρι του Γιάχιτς που δεν είδε ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής καθώς και η γκέλα του Χαλκιά, φέτος το γεγονός ότι η ΑΕΚ δεν έπαιζε με 10 παίκτες από το 35′ λόγω της κλωτσιάς του Τζιμπούρ ή των 7-8 κίτρινων καρτών που δεν πήρε ο Πατσατζόγλου ή του πέναλτι που δεν δόθηκε στον Βιερίνια.

Είναι αστειότητα από την πλευρά της ΑΕΚ να διαμαρτύρεται για τον ορισμό της κόκκινης κάρτας στον Μανωλά ή για την «ζούγκλα» της Τούμπας, πάνω σε χρονικό σημείο που την βόλευε για καθυστερήσεις.

Ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής κατάφερε, σε ένα ακόμα μεγάλο ντέρμπι να στρέψει τους προβολείς πάνω του και όχι στους παίκτες και τον κόσμο. Βέβαια την αποστολή του την βοήθησε και ο Πάμπλο Γκαρσία, που εφαρμόζοντας το μότο του «επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς» δεν έμεινε κάτω θεατρινίζοντας για να κερδίσει την αποβολή του Τζιμπούρ.

Όσον αφορά το παιχνίδι, φάνηκε για άλλη μια φορά η μεγάλη διαφορά κλάσης μεταξύ των δύο ομάδων. Βιερίνια, Ελ Ζαρ, Γκαρσία, Βιτόλο, απόντος και του Κοντρέρας, είναι παίκτες που κατάφεραν να κάνουν το γήπεδο να γέρνει και στα δύο ημίχρονα με μια μικρή εξαίρεση 20 λεπτών.

Από άποψη κερκίδας, μια Τούμπα από τα παλιά ανάγκασε τους παίκτες του ΠΑΟΚ να μην σκεφτούν ούτε λεπτό την ισοπαλία. Μία χρονιά, δύο χρονιές, στην τρίτη καίγεσαι…

Και η επόμενη μέρα; Φυσικά τίποτα καινούργιο. Ο ΠΑΟΚ θα αναγκαστεί να χάσει πάλι βαθμούς αφού στην Καβάλα και σήμερα δεν κατέστη δυνατό, με διαιτησίες όπως της Ξάνθης και του παιχνιδιού με τον Άρη. Πέναλτι που δεν θα δίνονται ούτε με αίτηση και το μότο «χαμηλά την μπάλα» του Ζαγοράκη να επισκιάζει κάθε πιθανότητα αντίδρασης. Παρολαυτα ο ΠΑΟΚ για άλλη μια φορά δείχνει ότι είναι ο λόγος που Πατέρας και Μαρινάκης θα τα βρούνε και θα μοιράσουν τα κουκιά. Έτσι όπως τους βολεύει.

Το χθεσινό παιχνίδι της ΑΕΚ ήταν ένα από αυτά για το οποία μπορείς να ακούσεις διάφορες απόψεις ανάλογα με το πού θα σταθεί κανείς. «Πάνω κάτω η μπάλα, φοβερό παιχνίδι» θα πει κάποιος, «άμυνες μπουρδέλα» θα απαντήσει κάποιος άλλος και όλοι θα έχουν δίκιο. Το ίδιο ισχύει και για την εικόνα της ΑΕΚ, αλλά και την αξιολόγηση του χθεσινού αποτελέσματος. Ξεκινάμε αρχικά με τις απουσίες της ομάδας. Σκόκκο, Λύμπε, Δέλλας, Ντιόπ, Μπερνς, Γιάχιτς, Γεωργέας, Γκερέιρο, Μάκος (μπήκε στο 85′ σαν κρυωμένος Ελ Σιντ), ενώ κατά τη διάρκεια της ομάδας βγήκαν Λαγός και Λεονάρντο. Με όλες αυτές τις απουσίες και με το μέτριο ρόστερ της ΑΕΚ σε αρκετές θέσεις κάποιος θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένος που η ΑΕΚ δεν έχασε χθες.

Παράλληλα, με την πλήρη κατάρρευση της ΑΕΚ στα τελευταία λεπτά και τις ευκαιρίες της Άντερλεχτ ήταν μάλλον θαύμα που η ομάδα δεν δέχτηκε δεύτερο γκολ, ας είναι καλά ο Σάχα, και έχασε το ματς. Η ΑΕΚ κλήθηκε στα τελευταία λεπτά να κρατήσει την ισοπαλία και να πάει στην Κροατία με 4 βαθμούς για ότι καλύτερο και τα κατάφερε. Σίγουρα θετικό το γεγονός.

Από την άλλη όμως υπάρχουν κάποια δεδομένα. Το πρώτο και βασικότερο ο αντίπαλος. Η Άντερλεχτ είναι μια μέτρια ομάδα. Με εξαίρεση 2-3 παίκτες μπροστά, από το κέντρο και πίσω είναι από μέτρια ως κακή. Κι όμως η ΑΕΚ κατάφερε σε 180′ να σκοράρει μια φορά και αυτή μάλιστα από πέναλτυ, κατάφερε να πάρει 1 βαθμό και η Άντερλεχτ και τους 4 που έχει, ενώ σε ισοβαθμία η ΑΕΚ υστερεί. Επίσης, υπάρχει και η εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου όπου η Άντερλεχτ δεν απειλεί ουσιαστικά (πλην μιας φάσης), ενώ η ΑΕΚ έχει χάσει 2 φάσεις που χρειάζεται απλά να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα. Στην πρώτη ο Μπλάνκο δεν προλαβαίνει, στη δεύτερη ο Γκέντσογλου αστοχεί.

Υπάρχει επίσης και το έγκλημα του γελοίου επόπτη που δεν βλέπει ότι ο Λεονάρντο καλύπτεται 2-3 μέτρα και στερεί από την ΑΕΚ το σίγουρο 2-1. Όπως επίσης υπάρχει και το αμυντικό έγκλημα στη φάση της ισοφάρισης, με την αριστερή πλευρά να πελαγοδρομεί και τον Πατσατζόγλου να κερδίζει επάξια τον τίτλο «Πιο ακριβοπληρωμένος τουρίστας του 2010″ αφήνοντας την μπάλα να περάσει από μπροστά του μέσα στην μικρή περιοχή. Με τέτοια αμυντική λειτουργία δεν πας πουθενά.

Τι κρατάμε:

• Τη δεύτερη σερί πολύ καλή εμφάνιση του Σάχα. Προβλήματα στις εξόδους, αλλά εντυπωσιακές αποκρούσεις με φοβερά αντανακλαστικά. Το χρειαζόταν κι ο ίδιος, το χρειάζεται κι η ομάδα.
• Την επιστροφή του Μανωλά στις καλές εμφανίσεις. Ναι, έχασε μάχες. Έδωσε όμως πάρα πολλές και τις περισσότερες τις κέρδισε.
• Το πάθος και την υπερπροσπάθεια του Μπλάνκο. Τρομερή εμφάνιση στο Β’ ημίχρονο που ενώ όλοι έχουν παραδώσει πνεύμα τρέχει, κόβει, σεντράρει και γενικά κάνει τα πάντα. Μεγάλη ψυχραιμία και στο πέναλτυ. Βάλε όμως και το γκολ στο 1ο ημίχρονο…
• Την καλή εμφάνιση Λεονάρντο που έδειξε και λίγο τσαμπουκά. Όχι, δεν πιστεύω ότι κάνει ο παίκτης για την ΑΕΚ, αλλά αφού έπαιξε καλά να μην το πω;

Τι πετάμε:

• Τις αποτυχημένες μεταγραφές Μπάγεβιτς. Το έγκλημα με τον παίκτη που έφυγε με τις κλωτσιές από την Κύπρο και ήρθε στην ΑΕΚ να παίρνει 250 χιλιάρικα για να μην μπορεί να τρέξει ούτε 5 μέτρα. Πραγματικά αχρείαστος στο ρόστερ ο Πατσατζόγλου, τη στιγμή που μετράμε το κάθε σεντ για να ανανεώσουμε Μπλάνκο-Σκόκκο.
• Ο βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο νέος βασιλιάς. Θέλει πραγματικά μεγάλη προσπάθεια για να ξεπεράσεις τον Μαντούκα. Κι όμως ο Έντερ είναι πιο άχρωμος, πιο άοσμος, πιο άγευστος και πολύ χειρότερος.
• Την άθλια λειτουργία της αριστερής πλευράς με Νταντόμο-Λαγό. Πάρτυ έκανε η Άντερλεχτ και οι δυο δικοί μας κουτούλαγαν μεταξύ τους.

Και τώρα τι γίνεται; Είναι πολύ δύσκολο νομίζω να περάσει η ομάδα στην επόμενη φάση. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να πάρει κάτι καλύτερο από Χ στην Κροατία, ενώ οι Βέλγοι θα έχουν τη νίκη με τους Κροάτες την τελευταία αγωνιστική και πιθανώς να τσιμπήσουν κάτι από την αδιάφορη Ζενίτ. Πέραν της Ευρώπης όμως, νομίζω ότι ο Χιμένεθ προς το παρόν έχει θετικό πρόσημο σε ότι κάνει. Από την προσπάθεια να φτιάξει το κλίμα μέσα στην ομάδα, αλλά και από τα περισσότερα αποτελέσματα σε έναν συνεχή μαραθώνιο αγώνων που έχει δώσει η ομάδα τον τελευταίο μήνα. Έτσι κι αλλιώς για φέτος δεν μπορεί να κριθεί σοβαρά. Το θέμα είναι όμως να έχει στη διάθεσή του ένα καλύτερο ρόστερ στο οποίο θα έρθουν παίκτες που θα μπορούν να προσφέρουν, έστω και λίγο, σε αντίθεση με μερικούς που υπάρχουν τώρα απλά για να κατεβαίνει 18αδα. Αυτό όμως που πρέπει να κοιτάξει αμέσως είναι το θέμα των τραυματισμών. Δεν γίνεται να μην κάνει κάτι λάθος κι αυτός.

ΥΓ Συγχαρητήρια στον ΠΑΟΚ για την πολύ μεγάλη νίκη. Κρίμα για τον Άρη γιατί μπορούσε να κερδίσει και σίγουρα άξιζε τουλάχιστον την ισοπαλία. Νομίζω ότι από τις τρεις ομάδες ο ΠΑΟΚ θα διεκδικήσει μέχρι τέλους την πρόκριση.

Με τις συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί πριν το χθεσινό παιχνίδι η νίκη θα ήταν τεράστια επιτυχία για την ΑΕΚ. Απουσίες σημαντικότατες στις οποίες ήρθαν να προστεθούν κι άλλες κατά τη διάρκεια του αγώνα. Παρ’ όλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα είναι πέρα για πέρα δίκαιο. Μια ΑΕΚ που κατέβηκε χωρίς τα 2/3 της επιθετικής της ποιότητας (Λύμπε, Νάτσο), χωρίς το βασικό της σέντερ μπακ (Μανωλά), χωρίς την πιο ακριβή της μεταγραφή φέτος (Ντιόπ) και χωρίς τρεις ρολίστες που σίγουρα θα έπαιζαν βασικοί αν ήταν διαθέσιμοι.

Κι όμως κατάφερε να πάρει μια σπουδαία νίκη απέναντι στον θλιβερό χθες Παναθηναϊκό. Κι αν στο Χαριλάου χρειάστηκαν δυο-τρεις απλές τακτικά κινήσεις και το μεγαλείο του ποδοσφαιριστή Νάτσο Σκόκκο, χθες ήταν η κατάθεση ψυχής των παικτών της ΑΕΚ και η τεράστια εμφάνιση του Ραφίκ Τζεμπούρ. Η ΑΕΚ των Αργυρίου και Νταντόμο είχε την τύχη να λείπουν πλάγιοι παίκτες τύπου Λέτο-Γκοβού-Νίνη και κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο για μεγάλη διάρκεια του αγώνα. Όταν ο καταπληκτικός χθες Μάκος βγήκε τραυματίας και σιγά σιγά άρχισαν οι ενοχλήσεις και στους υπόλοιπους, ο ΠΑΟ πλησίασε αλλά με τους πολύ καλούς Δέλλα-Νασούτι και την αστοχία του Ζιλμπέρτο η ΑΕΚ πήρε τη δίκαια νίκη που θα μπορούσε να ήταν λιγότερο αγχωτική αν ο Τζόρβας δεν είχε κάνει 2-3 καλές αποκρούσεις.

Ο Μανόλο Χιμένεθ δεν ξέρω αν είναι καλός προπονητής, ούτε αν θα πετύχει στην ΑΕΚ. Εικασίες κάνουμε όλοι. Ξέρω όμως ότι είναι δουλευταράς και έχει έρθει να τιμήσει και το τελευταίο σεντ που παίρνει από την ΑΕΚ. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του που μπορεί να είχε διάθεση να ξαναπετύχει στην ομάδα που πρόδωσε, αλλά οι μοναδικές αντιδράσεις του ήταν το ειρωνικό μειδίαμα σε κάθε γκολ που μάζευε η ΑΕΚ και τα καρφώματα κι οι μπηχτές για τους παίκτες του. Ο Χιμένεθ φαίνεται να έχει κερδίσει και τα αποδυτήρια της ΑΕΚ που είναι μια μεγάλη πληγή, αλλά αυτό φαίνεται στις αποτυχίες περισσότερο και όχι στις νίκες. Αυτό που έχει πετύχει δεν είναι να βάλει την ΑΕΚ στη διεκδίκηση του τίτλου,  κάτι τέτοιο μου φαίνεται πολύ δύσκολο, αλλά να κερδίσει τον απαραίτητο χρόνο ώστε να δουλέψει χωρίς πίεση ώστε να βελτιώσει την ομάδα.

Τέτοιο πάθος, τέτοια τρεξίματα και αλληλοκαλύψεις δεν είχαμε δει τα τελευταία 2,5 χρόνια στην ομάδα. Μόνο που για να χτυπήσεις τίτλο χρειάζεσαι και άλλα πράγματα, τα οποία δεν γνωρίζω αν διαθέτει η ομάδα. Τα επόμενα δυο ματς με ομάδες υποδεέστερες όπως ο Πανθρακικός και ο Πανιώνιος θα δείξουν πολλά για τον χαρακτήρα της ομάδας.

ΥΓ. Η ΑΕΚ πρέπει να κρατήσει τους ποιοτικούς της παίκτες. Αυτοί είναι που κάνουν τη διαφορά τόσο στα μεγάλα, όσο και στα μικρά ματς. Η αρχή έχει γίνει με τον Τζεμπούρ. Ο Σκόκκο είναι άλλου είδους καράβι, αλλά με το νέο προπονητή υπάρχει ευκαιρία να κρατηθεί. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και με τον Μπλάνκο, άσχετα με την τωρινή του κατάσταση, αρκεί όμως κι ο ίδιος να ρίξει τις απαιτήσεις του.

ΥΓ2. Είναι ωραίο να τελειώνει ένα ντέρμπυ και να ξεχνάς ότι υπήρχε και διαιτητής στον αγώνα.

Πολλές υπερβολές διαβάζουμε και θα διαβάσουμε τις επόμενες μέρες. Μαγική η ΑΕΚ, ΑΕΚ από τα παλιά, μάγος ο Χιμένεθ κι άλλες τέτοιες πίπες. Ζούμε στη χώρα της υπερβολής όπου ο καθένας μπορεί να βγαίνει να λέει ότι θέλει. Πολύ περισσότερο δε, μπορεί μετά από λίγες μέρες να βγει και να λέει τα αντίθετο. Η χθεσινή τεσσάρα της ΑΕΚ ήταν σίγουρα ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, αλλά στο ποδόσφαιρο τα πράγματα δεν αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη. Δεν λύθηκαν όλα τα προβλήματα, ούτε η ΑΕΚ έπαιξε καταιγιστικό ποδόσφαιρο, ούτε έκανε παπάδες ο Χιμένεθ.

Για παράδειγμα η εντεκάδα δεν διέφερε ιδιαίτερα από μια εντεκάδα του Μπάγεβιτς σε πρόσωπα. Αυτό που άλλαξε ο Χιμένεθ και πιθανότατα έδωσε τη νίκη, ήταν η χρησιμοποίηση τριών «αμυντικών» χαφ (αν κι ο Καφές δεν είναι κάτι τέτοιο) που εκμεταλλεύτηκαν τις απουσίες στον Άρη στο κέντρο του γηπέδου. Δεν είναι ότι η ΑΕΚ μάγεψε αμυντικά. Ο Λαγός π.χ. είχε σοβαρά προβλήματα στο πρώτο ημίχρονο, ενώ όταν ο Άρης έφερνε την μπάλα (με γιόμες κυρίως) στην περιοχή της ΑΕΚ επικρατούσε ένας μικροπανικός. Αυτό που κατάφερε η ΑΕΚ ήταν ότι κράτησε την μπάλα μακρυά από την περιοχή της και κινδύνευσε ελάχιστα.

Το δεύτερο που κατάφερε η ΑΕΚ με τα τρία χαφ ήταν να κρατήσει πολύ περισσότερο την μπάλα στην κατοχή της. Έχοντας τον Ντιόπ σε αρκετά καλή μέρα μπόρεσε να αλλάξει και 2-3 πάσες (κάτι που στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο θεωρείται αυτονόητο, αλλά στην ΑΕΚ είναι άξιο λόγου). Μέχρι εκεί όμως, ούτε φάσεις, ούτε μαγικά τριγωνάκια, ούτε τίποτα. Ειδικά μετά το 0-1, ο Άρης στο Β’ ημίχρονο πίεσε περισσότερο (ακίνδυνος πλην μιας φάσης) και κανείς δεν ξέρει πώς θα κυλούσε το παιχνίδι, αν ο απίστευτος παίκτης που λέγεται Νάτσο Σκόκκο δεν έβαζε το γκολ της χρονιάς.

Από εκεί και πέρα ο Άρης κατέρρευσε και η ΑΕΚ άνετα έφτανε στην αντίθετη περιοχή. Η ΑΕΚ χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα και ελπίζω ο Χιμένεθ να είναι αυτός που θα το κάνει. Τα δυο επόμενα παιχνίδια (Άντερλεχτ-ΠΑΟ) θα καθορίσουν σε μεγάλο ποσοστό την χρονιά της ομάδας και προσωπικά δεν είμαι πεπεισμένος ότι η ΑΕΚ θα βγει αλώβητη και από τα δύο. Χρειάζεται μεγάλη σοβαρότητα και προσοχή. Τουλάχιστον υπάρχει μια νότα αισιοδοξίας, που δεν υπήρχε με τον Μπάγεβιτς. Τώρα αν αυτό είναι απλά παραμύθιασμα μέχρι να ξαναρχίσουν οι σφαλιάρες θα φανεί.

ΥΓ Είναι κρίμα που αυτός ο παίκτης πιθανότατα θα βάζει τέτοια γκολ με τη φανέλα άλλης ομάδας του χρόνου:

Η αγαπημένη μας εφημερίδα, η Ώρα των Σπορ, δεν λέει να μας αφήσει σε ησυχία. Κι ενώ μόνοι οι εκλεκτοί οπαδοί της ΑΕΚ γνωρίζουν τον πραγματικό αντίπαλο της ΑΕΚ στις Βρυξέλλες, έρχεται μια ακόμα νέα προσφορά από τους διαφημιστές (που δεν είναι τυχαίο ποια εφημερίδα επιλέγουν). Το ξέρετε ότι μπορείτε να δείτε τον αγώνα Ζενίτ-ΑΕΚ με μόλις 695€; Ε; Το ξέρετε; Τι πράγμα; Έγινε ο αγώνας; Λεπτομέρειες…

Και επειδή εμείς σας εκτιμούμε ιδιαίτερα, σας σώζουμε από περιττά έξοδα αυτή τη δύσκολη περίοδο και σας προσφέρουμε τζάμπα, το ξαναγράφω: ΤΖΑΜΠΑ τις καλύτερες στιγμές.

08.30 – Ο Αδαμίδης ξυπνάει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Παρίσι και έχει 13 αναπάντητες κλήσεις από τον Χιμένεθ, 3 ΣΜΣ από τον Λε Γκουέν και 1 ΜΜΣ από τον Κετσπάγια με τίτλο «Κοίτα πώς μου πάνε τα κιτρινόμαυρα».

09.00 – Ο Αδαμίδης τελειώνει το πρωινό του, κρουασάν και λίγο τσάι. Διαβάζει τη χθεσινή Χέραλντ Τρίμπιουν και μπαίνει σε 2 φόρουμ της ΑΕΚ για να δει πώς πάνε οι ψηφοφορίες για τον καταλληλότερο προπονητή. Το τηλέφωνο χτυπάει. Είναι ο Πάουλο Σόουζα. Ο Αδαμίδης δεν το σηκώνει και δένει τη γραβάτα του.

09.32 – Ο Σόουζα ξαναπαίρνει κι ο Αδαμίδης αναγκάζεται να το σηκώσει. «Ναι Πάουλο. Το δοκίμασα το κρασί που μου έστειλες, αλλά δεν αλλάζει κάτι. Ήταν ένα στιγμιαίο λάθος η συνάντησή μας στο βροχερό Λονδίνο. Λίγο η Τραφάλγκαρ Σκουέαρ, λίγο η ανάποδη οδήγηση θυμήθηκα τα νιάτα μου και παραλίγο να κάνω κάτι που θα μετάνιωνα για πάντα. Όχι Πάουλο, τζάμπα κοιτάς βίντεο της Αϊντχόβεν, με την Άντερλεχτ παίζουμε». Ο Αδαμίδης κλείνει το τηλέφωνο, παίρνει τον χαρτοφύλακά του και φεύγει.

10.30 – Ο Λε Γκουέν περιμένει έξω από μια μπρασερί. Ο Αδαμίδης καταφτάνει. Οι δυο άντρες μιλάνε για 2 ώρες. Ο Αδαμίδης ρωτάει τον Λε Γκουέν αν ξέρει τον μυστήριο τύπο με το καπέλο στο απέναντι τραπέζι. «Μη δίνεις σημασία, είναι ο Ελί Μποπ. Μας παρακολουθεί εδώ και ώρα» του απαντάει ο Πολ. «Μα καλά με πόσους μιλάς;». Ο Αδαμίδης χαμογελάει με νόημα. «Πρέπει να προλάβω το αεροπλάνο για Αθήνα. Χάρηκα για τη γνωριμία». Ο Πολ του δίνει μια κάρτα του: «Πάρτην, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα με ξαναχρειαστείς με τα μπακ που έχεις».

11.00 – Ο Αδαμίδης κάνει τσεκ-ιν. Μπαίνει στο Ίντερνετ και κοιτάει όλες τις ψηφοφορίες για τον καταλληλότερο προπονητή. Το τηλέφωνο χτυπάει. Είναι ο Χιμένεθ. «Σενιόρ πρεζιντέντε, κόβω τον μάγειρα και τον ράφτη από το τιμ μου και με 50 χιλιάρικα λιγότερα έρχομαι». Ο Αδαμίδης το σκέφτεται. «Θα μιλήσουμε όταν φτάσω Αθήνα Μανόλο». Ένας τυφλός με ακορντεόν πλησιάζει τον Αδαμίδη και τραγουδάει: «Έψαχνες δεξί μπακ στον κόσμο όλοοοοο, θα γυρίσω τώρα πίσω με Μανόλοοοο». «Χέσε μας ρε Αραούχο» απαντάει ο Αδαμίδης και ανεβαίνει στο αεροπλάνο.

14.00 – Ο Αδαμίδης φτάνει στα γραφεία της ΠΑΕ ΑΕΚ. Απ’ έξω περιμένουν δημοσιογράφοι, ο Κωστένογλου που θυμιατίζει και ο Βαγγέλης Βλάχος. «Παιδιά ο προπονητής θα είναι ξένος» λέει λακωνικά ο πρόεδρος και χάνεται μέσα από τους καπνούς του θυμιατού.

15.00 – Ο Λε Γκουέν ρίχνει τις απαιτήσεις του ακόμα 50.000 Ευρώ.

15.10 – Ο Χιμένεθ χαρίζει και τα αεροπορικά εισιτήρια.

15.20 – Ο Αδαμίδης διοχετεύει φήμες ότι έχει συμφωνήσει με τον Φερέρ. «Ακόμα τον πληρώνουμε, γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε» φέρεται να λέει σε στενό συνεργάτη του.

16.00 – Στην απογευματινή προπόνηση οι παίκτες το ρίχνουν στον τζόγο. Ο χαλκέντερος Φούλης Γεωργέας μαζεύει τα χρήματα. Ο Λεονάρντο βάζει 200 Ευρώ στον Ντούνγκα, ο Τζεμπούρ θέλει Λίνεν αλλά δεν τζογάρει, ο Δέλλας βάζει 100 κυπριακές λίρες στον Ρεχάγκελ. Ο Μπλάνκο πάει να ποντάρει 1,5 Ευρώ που βρήκε στο πλυντήριο, αλλά το μετανιώνει και τα βάζει στην κάλτσα του.

17.00 – Ο Αδαμίδης μιλάει με τον Πελεγκρίνι που έχει ρίξει τις απαιτήσεις του από 7 εκατομμύρια Ευρώ σε 1200 Λέβα σε 12 δόσεις.

18.00 – Ο Χιμένεθ στέλνει ΣΜΣ, «Ξεκινάω. Φέρνω μαζί έναν αστρολόγο και έναν ξάδερφό μου που φτιάχνει επική παέγια και του αρέσει πολύ η Μανωλίδου στο Μάστερ Σεφ». Ο Αδαμίδης χαμογελάει με νόημα.

19.00 – Ο Λε Γκουέν στέλνει e-mail με φωτογραφίες από τα πρωταθλήματα που κέρδισε στην Λυών. «Έτσι κάνω βάρη εγώ, σηκώνοντας κούπες» γράφει από κάτω.

21.00 – Ο Ντιέγκο Σιμεόνε παίρνει τηλέφωνο τον Σκόκο για να μάθει πληροφορίες για την ομάδα. Ο Σκόκο έχει μούτρα γιατί στην προπόνηση δεν τον άφησαν να εκτελέσει ένα πλάγιο άουτ και δεν το σηκώνει.

23.00 – Ο Χιμένεθ χτυπάει τα κουδούνια κάτω από τα γραφεία της ΑΕΚ. Ο Αδαμίδης δεν ανοίγει. Διαβάζει τα σχόλια των οπαδών της ΑΕΚ σε τρία αθλητικά πόρταλς. Ο Λε Γκουέν κάνει την τελευταία του αντιπρόταση: θα πληρώνεται με τον αγώνα και μόνο αν η ΑΕΚ κερδίζει.

23.55 – Ο Αδαμίδης ρίχνει ένα κέρμα. Κορώνα Χιμένεθ, γράμματα ο Λε Γκουέν.

Για το σομπρέρο:  Τοσοδούλι Βλεφαράκι

Για τον μέσο Έλληνα παίκτη στοιχήματος το Ζενίτ-ΑΕΚ ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για κέρδη. Ο άσσος δεδομένος, το ημίχρονο-τελικό το ίδιο, το όβερ επίσης και για τους πιο ρισκαδόρους κάποιο χάντικαπ ή κάτι παρεμφερές. Δυστυχώς εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκαν. Παρ’ όλα αυτά, το σκορ δεν διαμορφώθηκε με τον τρόπο που θα περίμεναν οι περισσότεροι τζογαδόροι και φοβόντουσαν οι περισσότεροι οπαδοί της ΑΕΚ.

Η ΑΕΚ πλήρωσε για πολλοστή φορά φέτος την απαράδεκτη άμυνά της, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σαν συνολική λειτουργία. Ξεκινώντας από το τέρμα όπου ο Αραμπατζής φέρει ευθύνη (μικρή ή μεγαλύτερη) και στα δυο πρώτα γκολ, συνεχίζοντας με τα σέντερ μπακ όπου Δέλλας και Νασούτι (ειδικά ο δεύτερος αγνώριστος) ήταν κακοί και τελειώνοντας με τα πλάγια μπακ όπου μόνο ο Λαγός το πάλεψε, ο δε Πατσατζόγλου συνεχίζει να δικαιώνει όσους έβγαζαν αφρούς από το στόμα μόλις ανακοινώθηκε το όνομά του.

Μόλις στο 1ο λεπτό η ΑΕΚ δέχθηκε ακόμα ένα γκολ από σουτ εκτός μεγάλης περιοχής. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη ομάδα στην Ευρώπη που δέχεται με τόση συχνότητα τέτοια γκολ. Θα θυμίσω το γκολ της Κέρκυρας (στην πρώτη φορά που η συμπαθής ομάδα του Μπάμπη κατέβηκε το κέντρο και χωρίς να έχει πατήσει περιοχή), αλλά και το γκολ του… φουρτουνιασμένου Αστέρα Τρίπολης. Το δεύτερο γκολ είναι μια ακόμα πληγή της ΑΕΚ (χρόνια), τα στημένα και οι κεφαλιές των αντιπάλων. Πλήρης επικράτηση του ενωσίτη Μπρούνο Άλβες στον αέρα (ΟΚ, να το δεχτώ, είναι θηρίο ο τύπος) και άγνωστοι οι λόγοι της βόλτας του Αραμπατζή στο ύψος της μικρής περιοχής.

Κι όμως παρά το 2-0 τόσο νωρίς, η Ζενίτ ούτε κυριάρχησε πλήρως, ούτε το γήπεδο έγερνε. Απλά έκανε ότι έπρεπε να κάνει κάθε ομάδα που θέλει να λέγεται σοβαρή. Η ΑΕΚ παρά την αίσθηση ότι θα διαλυθεί, παρουσίασε αρκετή σοβαρότητα γυρίζοντας την μπάλα και προσπαθώντας να δημιουργήσει. Και το κατάφερε κάνοντας 2-3 φάσεις με Σκόκο και κυρίως Τζεμπούρ που ήταν ο τελικός αποδέκτης. Και αφού απείλησε, κατάφερε και να σκοράρει (κάτι που άλλωστε καταφέρνει σε όλα τα παιχνίδια, άσχετα αν πιο πριν έχει δεχτεί κανά δυο γκολ) με το σουτ του Λυμπερόπουλου.

Πάνω λοιπόν που λες: «Κάτι πάμε να κάνουμε» έρχεται η μοίρα του φτωχού να σε προσγειώσει. Λάθος επιλογή του Νασούτι, χερούκλα του αντιπάλου, 2 διαιτητές γαμώ την αγανάκτησή μου δεν το βλέπουν και αντί να έχεις ένα φάουλ υπέρ σου και το σκορ να παραμένει 2-1, το παιχνίδι πάει στο 3-1 και μένεις και με 10. Εκεί τελειώνουν όλα.

Προς τιμήν της η ομάδα το παλεύει, δέχεται ένα τέταρτο γκολ σε σεμινάριο κακής αμυντικής λειτουργίας με το δεξί μπακ Πατσατζόγλου να έχει πλάτη προς την μπάλα και να βρίσκεται αλλού, ενώ τα κεντρικά μπακ διατηρούν το ρόλο του παρατηρητή αλλά συνεχίζει να προσπαθεί με τον Σκόκο μοναδικό προωθημένο. Και όντως τα καταφέρνει με μια ασίστ του τελευταίου και μια απίστευτη κούρσα του υπέρβαρου Ντιόπ (που έδειξε συμπαθής εχθές) που κερδίζει πέναλτυ, αλλά ουχί την κόκκινη κάρτα του Μαλαφέεφ.

Συμπερασματικά και με λίγα λόγια: «Πού πας με τέτοια άμυνα;». Το χειρότερο είναι ότι και ατομικά υπάρχει θέμα, αλλά όταν έχω ζήσει τον Σάντος τόσο καιρό ξέρω ότι ένας καλός προπονητής μπορεί τουλάχιστον να την σουλουπώσει. Γιατί μπορεί με τη Ζενίτ, οι συγκεκριμένοι αμυντικοί ακόμα και με τον Μουρίνιο στον πάγκο να δέχοταν γκολ, σίγουρα όπως διάολε υπάρχει κάποιος προπονητής που θα μπορέσει να τα κάνει τα πράγματα ώστε να μην τρως τρία γκολ από τον βετεράνο Σολάκη και την παρέα του.

Δεν πιστεύω σε θαύματα, πιστεύω όμως στην σκληρή δουλειά και τη βελτίωση. Κάτι τέτοιο θα γίνει μόνο με σοβαρή επιλογή προπονητή. Γιατί προς το παρόν, τρέμω στο άκουσμα μερικών ονομάτων.